Transandantal Dervişler Ocağı

...

2011-12-17T11:32:00.000+02:00

Özlüyorum...O yolları özlüyorum. Köpek gibi özlüyorum.Uzun çayırları, engin denizleri, yol üstü ayranı, kuyudan çeşmeden su çekip içen köylüleri, tek sokaklık şehirleri, sidik kokan graffittili apartman köşelerini, çizik metro pencerelerini, kaçan trenleri, sarayların içlerini, izbe bar köşelerini, striptiz kulübü usulü karaoke direklerini, şehir dışı kenar banliyölerini, gurbet berberini, sarhoşluk dönerini, birayla kafa bulmayı, keyifle sızabilmeyi, deniz kenarı çayı, sevmeyi, kalpten ve sonsuzmuşçasına, hayal kırılmaksızın, umut etmeyi, belki biraz kaybolmak, zaman kısıntısı olmaksızın yürümek, belki nehir kenarlarında biraz yükselmek. Bir şarkıyı yüzlerce kez üstüste dinleyebilme takatini. Dostluk, kardeşlik, düşmanlık, sülale, nefret, sonsuzluk yanılsamalarını. Baymayı bile..Hepsindeki eski keyfi..Sikerim çarkını...

"Zorba" Olabil(eme)mek

2011-10-02T19:21:00.001+03:00

Sustu. Takkesini çıkardı, hırsla başını kaşıdı, yolmak istermiş gibi yine bıyıklarını çekti; bir şey söylemek istiyor ama kendini tutuyordu. Gözucuyla bana baktı, sonra kararını verdi.

"İnsan canavardır" diye bağırdı ve sopasını şiddetle taşlara vurdu. "Büyük canavar! Zatın bunu bilmiyor. Bütün işlerin yolunda gitmiş, ama bir de bana sor. Canavar, diyorum sana. Ona kötülük mü ettin? Senden çekinir ve titrer. İyilik mi yaptın? Gözlerini oyar...Aradaki uzaklığı koru patron!İnsanlara umut verme. Hepimizin eşit olduğumuzu, hepimizin eşit haklara sahip bulunduğumuzu söyleme; çünkü hemen senin hakkını çiğner, elinden ekmeğini kapar, açlıktan gebermeye bırakırlar seni. Ben senin iyiliğini isterim, aradaki uzaklığı koru, patron!"

Boğulmuş bir halde,
"İyi ama hiçbir şeye inanmaz mısın sen?" dedim.

"Hayır hiç bir şeye inanmam.Sana kaç kez söyleyeceğim? Zorba'dan başka hiçbirşey ve hiç kimseye inanmam. Zorba, ötekilerden iyi olduğu için değil; asla! O da canavardır. Zorba'ya inanırım ama. Çünkü yalnız ona sözüm geçer. Yalnız onu bilirim. Bütün ötekiler hayaldir. Ben onun gözleriyle görüyor, kulaklarıyla işitiyor, bağırsaklarıyla sindirim yapıyorum.Bütün ötekiler hayaldir diyorum sana! Ben ölünce hepsi ölür. Bütün Zorba dünyası güme gider..."

Alay ederek,
"Amma bencillik be!" dedim.

"Ne yapayım patron? Bu budur. Bakla yedim, bakla söylerim. Zorba'yım. Zorba'ca konuşurum..."

The Most Dangerous Bar to the Liberties / Özgürlüğün Önünde En Büyük Tehlike

2011-06-07T09:59:00.002+03:00

"I believe that banking institutions are more dangerous to our liberties than standing armies. If the American people ever allow private banks to control the issue of their currency, first by inflation, then by deflation, the banks and corporations that will grow up around the banks will deprive the people of all property until their children wake-up homeless on the continent their fathers conquered".- Thomas Jefferson, 1802

"Bankacılık kurumlarının özgürlüklerimize karşı düzenli ordulardan daha tehlikeli olduğuna inanıyorum. Eğer Amerikalılar bir zaman özel bankaların kendi paralarının basılmasını kontrol etmesine, önce enflasyon, daha sonra deflasyonla izin verirse; bankaların etrafında büyüyen banka ve şirketler insanları çocukları atalarınca fethedilmiş kıta üzerinde evsiz olarak uyanana kadar tüm mülkiyetten yoksun bırakacaklar." Thomas Jefferson, 1802

Homo Consumens

2011-06-04T15:50:00.001+03:00

"Homo Consumens(Tüketen İnsan)... Vaktini, ilgisini çekmeyen insanlarla, ilgisini çekmeyen işler yapmak, ilgisini çekmeyen, onu ilgilendirmeyen şeyler üretmekle geçirir; Üretim yapmadığı süre içindeyse tüketmektedir. Sonsuza dek emmek üzere ağzı sürekli açık duran, hiçbir çaba harcamaksızın, hiçbir içsel etkinlikte bulunmaksızın sıkıntı giderici (ve sıkıntı üretici) sanayinin ona zorla kabul ettirdiği şeyleri -sigara, içki, sinema, spor, konferans- yalnızca bütçesinin elverdiği ölçüyle sınırlı olmak üzere yutmaktadır. Ama "sıkıntı giderme sanayisi", yani, yararsız şey satma sanayisi, otomobil sanayisi, sinema, televizyon sanayileri vs., yalnız ve yalnız, sıkıntının bilinçli hale gelmesini önlemede başarılı olabilirler. Hatta, tuzlu bir içecek nasıl susuzluğu arttırırsa, bunlar da aynı şekilde sıkkınlığı arttırırlar. Ama bilinçsiz de olsa, sıkıntı, sıkıntı olarak kalır."

Erich Fromm - Umut Devrimi

Varoluşun Sertifikası

2011-03-22T01:12:00.001+02:00

"Nous faire exempter de la vie parce qu'elle n'est pas notre élément? Personne ne délivre des certificats d'inexistence."

Cioran - Précis de Décomposition

"Hayat bizim ortamımız değil diye kendimizi hayattan muaf mı tutturalım? Var olmama belgesi veren kimse yoktur."

Cioran- Çürümenin Kitabı

Sevgilerde

2011-02-28T22:48:00.001+02:00

Bunun paylaşılması gerekliydi...Boğaza oturan Adem Elması gibi..

Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.

Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.

Behçet Necatigil

Altılı Ganyan

2011-02-10T01:24:00.000+02:00

Alacakaranlık

Tüm şarkıların yazılmış olduğu,
Tüm sözlerin söylenmiş olduğu,
Ancak hiçbir tarifin yapılamadığı...

Gün

Kubbeler altınla kaplandığında,
Puslu havasında büyük şehrin,
İnsanlar çıkarlar.
Yürüdükleri yeri bilerek,
Ama umursamaksızın.

Öğlen

Sigara molalarında,
Ağır kaçmış yemeği bastırırken,
Ya kalabalıktan kaçar,
Ya da ona karışır...

İkindi

Kaldırımlarda uçanlar,
Otoyollarda koşanlar,
Hengame, telaş,
İnsanların sonsuz bitkinliğinde

Akşam

Kutulardan birini seç,
Kutun yoksa kendi oyuncağını yarat,
Yahut git ve kendini kaybet.
İşte sana istediğin ışıklı akşam manzarası...

Gece

Huzursuz ruhların sabahı,
Dinlenememiş akılların işleyişinde,
Yapılamamışlar ve yapılamayacaklar,
Devaları çaylar, ve de kahveler...

Unutulmayacaklar - 2

2011-02-06T00:54:00.002+02:00

Büyük Osmanlı devri adamlarından...Günümüzde hatırlanması gereken nadir kimselerden...En muazzam biyografi, derleme ve toplumsal tarih ve hafıza erbablarımızdan..

“Hezar gıbta o derr-i kadîm efendisine
ne kendi kimseye benzer, ne kimse kendisine"
Yahya Kemal onun hakkında...

Yarınlarda

2011-02-05T23:53:00.000+02:00

Yarın gitmek istiyorum buradan
Korkuyorum,
Üşürüm diye.

Yarın gitmek istiyorum buradan
Çekiniyorum,
Verdiğim sözlere.Ve beklenene.

Yarın gitmek istiyorum buradan
Apansız, habersiz, sedasız,
Olay olma hırsından ari;
Üşeniyorum,
Tembelliğime...

Yarın gitmek istiyorum buradan,
Öylesine, öylesi istiyorum
İşte...
Sıkılıyorum, ihtimal-i sıkıntıma...

Yarın gelmek isterim geri,
Hallice,
Eski bildiğime. Duyulardaki eskilere.

Ama,
Yarın bambaşka olmayacak,
Biliyorum.
Ve kabulümle memnunum...

Yine de siktirip gitmek istiyorum,
Yorgun, ama durulmadan..

Košice

2011-01-19T03:01:00.002+02:00

16. Yüzyıl kaynaklarında Istanbul, Viyana ve Paris ile beraber o dönem Almanca adı Kaschau olan ve Macar Krallığı ile de ilintisi bulunan bu Slovakya şehri, Avrupa'nın en ihtişamlı kentlerinden birisi olarak geçmektedir..

Karl Popper

2011-01-18T22:14:00.001+02:00

1902'de Avusturya'da dünyaya teşrif edip 1994'te müteveffa olmuş, felsefe ve sosyoloji alanları bakımından bilinen ve önemli bir isim olan Sir Karl raimund popper'ın en temel teoremleri bilim felsefesi üzerinedir. `verification` - yani doğrulama temel ölçü iken kendisi `principle of falsification` doğrultusunda `refutation` - çürütme/tersi ile sınama vasıtasıyla kuramların yanlışlığının ortaya çıkarılarak yürürlükteki kuramların oluşturulmasının bilimsel metotta esas olması gerektiğini savunmuştur. Eleştirilemeyecek, karşı çıkılamayacak kesin bir bilimsel kural yoktur(Gerçi popper bazı yerlerde(örn: evrim mevzuu gibi) oynak bir hava içindedir). ilk adı William Whewell tarafından konan "varsayımcı tümdengelim"in(hypothetico-deductive model) savunucusudur. Bu teorileri destekçi bulduğu kadar eleştiri de almıştır; zira insan olmasa da var olan bir doğa vardır ve insanın buradan çıkarsadığı bir bilgiyi doğrulamak olmalıdır esas amaç, aksiyle sınamaktan ziyade; mantığıyla eleştirilmiştir.

Kendisinin diğer fikirleri de esasında bilim felsefesindeki temel doğrultusunda şekillenmiştir. Kendisi bu arada eski bir marksisttir ancak daha sonra temel noktalar üzerinden Marksizm eleştirisine girmiştir. Siyaset felsefesi bakımından yine ideal bir toplum ve sistem olmadığını, ütopyanın hükümsüz olduğunu belirtmiştir. Determinizm'e hep karşı çıkmıştır ve onu `tarihselcilik` ve `otoriterlik` ile bağıntılamıştır. `Realist` bir açıdan yaklaşır. Sistemin değerlerini yenilenebilirlik, dinamizm ve organiklik olarak kurmuştur ve de sistemin ancak düzenleyenlerin zekaları ölçüsünde olabileceğini ve `Zaman testi`ne(`Test of Time`) karşı dayanıksız olduğunu savunmuştur. O bakımdan eleştiri ve esnek problem çözümünü şart bulmuştur. "Açık toplum" ideası da bu yöndedir; ancak illa ki `Soros`ik oluşumların bugünkü mantığıyla bağdaştırmamak gerekir kanımca.

Yine insan mutluluğu üzerine de aynı bakışla yaklaşmış, mutluluk için de kesinlik olmadığını, ancak mükemmeli yaratmak yerine dert ve problemleri giderip kötüyü ortadan kaldırmanın en iyi yol olduğu düşüncesindedir.

Yani nihayetinde Popper'ın iki kelimelik özetini vereyim ben size, tüm fikirleri ve üzerine çalıştığı sosyal bilim dalları için geçerli:

`falsification` ve `refutation` - `çürütme`/`tersi ile sınama`

Quetta

2011-01-17T14:37:00.000+02:00

Cururu Kurbağası

2011-01-17T13:53:00.002+02:00

Bir cururu kurbağası
Irmak kıyısında
Kurbağa şarkıya başladı mı
Küçük kız,
Üşüdüğünü söyler...
Üşüdüğünü söyler...
Üşüdüğünü söyler...
Üşüdüğünü söyler...

Çocukluk çağında okunabilecek, her zamana hitap edebilecek Jose Vasconcelos'un efsanevi Zeze romanlarının belki de en çarpıcısı olan Güneşi Uyandıralım'ın sonundaki mısra dizisi..

O Meu Pé de Laranja Lima --- Şeker Portakalı
Vamos Aquecer o Sol --- Güneşi Uyandıralım
Doidao --- Delifişek

Biz onları çok sevdik..Unutamadık.Unutmadıkça, hatırladıkça da yazacağız.

AKP'nin Kamu Hizmeti Anlayışı

2011-01-16T14:14:00.004+02:00

Öncelikle genel bir çerçeveyi vermek için şu yazılardan buyrun:
Kamu Hizmeti(Tanım)
Kamu Hizmeti(Türkiye'de Sorun)

Yıllardır dikkatimi çekmekte olan bir husus var. Aslında bu bir bakıma eskilerden günümüze uzanan bir zihniyetin temsilciliği. Devlet hizmetinde hükümetin kullanımında olan bütçenin bu devirde devletin üretim faaliyetinden el çekmesi sonucu temel gelir kaynağı halkın ödediği vergilerdir. Bu kaynağı kamu namına kullanan kişiler de kendilerine ödenen belli bir maaş karşılığı bunu yaparlar. Ancak ülkemizde AKP adlı bir parti var ve bu parti döneminde devletin yaptığı her kamu hizmeti bir `şarki` ve ideolojik bir `kişi yüceltme zihniyeti` doğrultusunda salt belli kişilere izafe ediliyor. Esasen bir amaç, bir görev olan kamu hizmeti, hatta anayasal ve devletin temel fonksiyonu olan kamu hizmeti, AKP tarafından hizmet değil de halka bir lütuf olarak gösterilegeliyor. Hoş, seçim zamanı kömür ve beyaz eşya dağıtımcılığını hizmet olarak gören bir zihniyetten daha fazlasını beklememek lazım belki de; ama `el insaf` diyecek halleri görüyor insan, bir vakit gelecek ağaçta yetişen elmadan bile AKP'ye minnet duymak zorunda kalacağız!

"Kanıtlamazsan şerefsizsin" hıncıyla bağırışlar duydum ve korktum!! Örneklerle gireceğim ondan.

örnek 1:
"Ankara büyükşehir belediyesi kızılırmak projesini gerçekleştirmeseydi ankara ekim ayından itibaren susuz kalacaktı"

Mesela burada gülüşüyle günlerimizi aydınlatan bay başkan'ın yerel seçim döneminden kalma bir güzellemesi var. Birkaç ay boyunca susuzluktan kırılmış Ankara halkı bay başkan'ın bu büyük lütfu sayesinde bir damla su için dilenmekten kurtuldu. Bay başkan bizi çölde seraplara düşmekten kurtardı. Aslında yapmak zorunda da değildi hani. Sağolsun lütfetti.

Örnek 2: `Aslantepe`

Başbakanımız sağolsun mesela aslantepe yapıldı. Bizzat cebinden verdi başbakanımız ve bu stad bitiriliverdi. Aslında buna zorunluluğu yoktu hiç, yani hiç yapmaz aslında değil mi? Ama toki başkanı vb. arkadaşlarıyla işte bu zor günlerimizde türkiye'ye bu nadide eseri lütfettiler. Yani isteseler kitabına uygun komisyonculuk, parsalama, emlak vasıtasıyla zenginleşme gibi bir takım yöntemlere başvurabilirlerdi ama yapmadılar. `Gerizekalı kuş beyinli nankör şerefsizler` olarak(ABGS müşaviri Ekrem Serim'in burdan görülebilecek sözleri bunlar) bizler büyük yanlışlardayız.

Velhasıl, örneklerin ucu bucağı yoktur. Son 8 seneye google vasıtasıyla ufak bir bakışla bile nice örnek görülecektir.

Ben de bu vesileyle Suat Kılıç vekilimin(kanunen benim de vekilimdir ya) pek de güzel bir `tweety` sözüyle bitirmek isterim.
"Protesto edeceksen, hizmeti üreteni değil; yararlanmayarak, beğenmediğin hizmeti protesto edeceksin...Ben bu hizmeti beğenmedim, bundan istifade etmiyorum diyeceksin..."

Vekilim çok haklı. mesela ben İstanbul'da ulaşım hizmetlerini beğenmiyorum. Ancak yetkilileri protesto etmemem gerekli. Onun yerine arabamı sattım, Akbil'imi de kırdım ve ilahi sonsuzluğa kadar evimde oturacağım.

Sonuçsuz Bir Telefon Konuşması'ndan

2011-01-14T23:35:00.001+02:00

Hastayım bu adama. Hasan Hüseyin Korkmazgil...Böyle adamlar varsa da sıklıkla, biz diğer fanilerin bu tür ötelerde bir yerlerdeki adamlara rast gelmemiz çok nadirdir..
Böyle bir iyi niyet, böylesi bir muzdariplik, bunca içtenlik, bitmez bilgelik...

Daha önce de paylaşmıştım. Daha da okuyacak, yazacak, paylaşacağım..Öncekiler aşağıda

Yaşlı Yanılgı
Hasan Hüseyin Korkmazgil

Bu sefer Sonuçsuz Bir Telefon Konuşması şiirinden bir pasaj..

Yoruldum be çocuklar!
Bunaldım bağırmaktan
Kocaldım be çocuklar!(*)
Unuttum neresiydi,
Bilmiyorum nerdedir,
Nasıldır bilmiyorum.
Bir yerler vardır elbet,
Bildirin bir yerlere çocuklar.
'Geceler bozuk' deyin,
'Gündüzler bozuk' deyin,
Yaşamak be çocuklar
'Yaşamak bozuk' deyin.

(*) Kocalmak = Kocamak

Hasan Hüseyin

ABD Eyaletleri - Dünya Devletleri GSMH kıyası

2011-01-14T21:34:00.001+02:00

Economist'in GSMH(Gayri Safi Milli Hasıla) bakımından ABD eyaletleri ve dünya devletlerini eşleştirdiği enteresan bir link var aşağıda. 73 milyon nüfuslu Türkiye'ye toplam GSMH bakımından 12 milyon nüfuslu Illinois tekabül ediyor.. Bu harita zaten bilinen birtakım gerçekleri açıkça görmek için de iyi bir vasıta. Örneğin 4 milyon nüfuslu ufak ABD eyaleti Oregon'un 170 milyona yakın nüfuslu Pakistan ile takriben aynı GSMH'ye sahip olması gibi dramatik durumlar sözkonusu... Figürler "resmi" rakamlara göre yapılmış. Hem GSMH hem nüfus kıyası var ve bunlar ilgili ABD eyaletiyle en yakın rakama sahip olan ülke seçilerek yapılmış. Şurdan buyurun:

http://www.economist.com/blogs/dailychart/2011/01/comparing_us_states_countries

Gerekirse 90 bin şehit daha mı?

2011-01-13T14:20:00.006+02:00

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/16723321.asp?gid=373

Bu haberin ve haberde söz konusu olan açıklamanın üzerine yazacağım bugün.

Ahmet Davutoğlu hazretleri buyurmuşlar ki:
“Gerekirse bir 90 bin şehit için daha and içtik”

Bakın Vatan ve Millet kavramları üzerine olumlu duyguları olan insanları anlarım ve bu duygularda var olan samimiyet ve icra kabiliyeti ölçüsünde kimi zaman onlara katılırım. Ancak bu işin lafını ve edebiyatını, hele ki toplum içinde ve önünde yapanlara zerre saygım olamaz. Hele ki Sarıkamış üzerine bu lafın edilmiş olması, apayrı bir anlam taşıyor. Laf Milliyetçiliği üzerine bir yazım olmuştu zamanında bu blogda ve bunun, bilhassa bu ülkede yaşadığımız çerçevedeki tezahürü üzerine birtakım sözler etmiştim. Vatan ve millet sevgisi konusunda dramatik laflar etmenin pratikte hiçbir anlamı olmadığından ve özellikle ülkemizde asırlar boyu bunun laf boyutunda kalıp da insanları galeyana getirmek ve iyi ya da kötü niyet fark etmeksizin kandırılmak amacıyla kullanıldığını biliyoruz. Gördük. Görüyoruz. Gerçekten icraat ile bu faydayı ve olumluluğu yaratan insanlardansa sözle bu duyguyu kullanan insanların varlığına ve takdir edilmesine şahit olduk. Şahidiz. Laf Milliyetçiliği üzerinden prim toplayanların gerçekte yaptıkları belki iyi niyetli ama yerinde ve zamanında olmadığından dolayı gerçekçilikten uzak, hayalperest işlerin korkunç zararlarını gördük, görüyoruz, göreceğiz.(Birkaç basit örnek: Turancılık, Osmanlıcılık, Panislamizm vs. vs.)

Bakın, mühim olan "gerekirse veririz" demek değildir aslında. Mühim olan bunun için oluşacak şartlardan kaçınabilmektir. Akıllı politika bunu gerektirir. Bu tür sözleri etmek son derece zahmetsizdir. Hamaset edebiyatı politika yapmanın kolay yoludur. İnsanların ruhunu okşar, "heyhat" nidaları yaratır. Ancak ateş düştüğü yeri yakar ve ölenler ve yakınları dışında bu haller kimsenin umuru olmaz. Gerekli olan "vatan sağolsun" 'u duymak ve hislenmek değildir, onu duyurtmayacak kalibrede ve kuvvette olabilmektir.

1914 Aralık-1915 Ocak tarihleri arası, daha henüz Ekim ayında savaşa girmiş Osmanlı Ordusu Sarıkamış taarruzunu gerçekleştirip de çoğu tek bir kurşun sıkmadan iklim koşulları, ikmal sorunları ve hastalık nedeniyle 90 bin olarak tahmin edilen sayıda şehidini kar örtüsünde kefensizce mezara koydu. Diğer komutanların telkinlerini dinlemeksizin, uyarıları yok sayarak 3. Ordu'ya ilerleme ve taarruz emrini veren zat askeri taktik ve stratejiden bihaber, burada üzerine kötü laf etmeye bile değer bir adam olarak dahi görmediğim hülyaperest Enver Paşa idi. Bu kapsamda bir ilerleme ve taarruzun böylesi zorlu kış ve dağ şartları altında, hangi nedenlerle ve arka plan ile, henüz daha savaşa gireli daha 2 ay olmuş olmamışken; zaten asker, teçhizat ve kaynak sıkıntısı içine gireceği aleni olan Osmanlı Ordusu'nun Kafkas Cephesi'nde doğru düzgün bir savunma hattı dahi tasarlanmamışken; Osmanlı Ordusu'nca icra edildiği, ucu bir Almanya'ya diğer yanda Turan'a dek uzanan spekülatif bir alandır. Her ne olursa olsun, son tahlilde, orada ölmemesi imkan ve ihtimal dahilinde olan 90 bin asker, bir hülyaya kurban verildiler. Sarıkamış'ta tabiata karşı bozgunun bedelini savaşın geri kalan kısmında Osmanlı Devleti/Ordusu ve de o bölgede yaşayan insanların/halkların tümü çok ağır bir şekilde ödediler. Sarıkamış olmasaydı, orada 90 bin asker durduk yerde bir hiç uğruna şehit verilmeseydi, salt o 90 bin asker kurtulmakla kalmayacak, ve daha da yüz binler kurtulabilecekti.

İnsanoğlu "kötü" ve "kaçınılamaz" ile burun buruna geldiği zaman akıl ve sağduyunun ortadan kalktığı, sadece anlık güdülerin konuştuğu bir ortam doğar. İnsan, başka kaçış ve çıkış yolu göremedğinde otomatik olarak bu yollara sapar ve buna binaen yapmış olduğu hareketlere gelecek tepkiler daha vahim olayları doğurur. Nihayetinde "filler tepişiyor" iken çimenler ezilmekle kalmaz, çimen tarlaları yanar, yok olur. Yok olan çimenlerin hesabını filler vermez. O nedenle kötü sonlarla karşılaşmayı engellemek için asıl olan, insanlık namına esas olan, insanı bu duruma düşürtmemek, durumu bu derecelere getirmemektir.

O bakımdan ben diyorum ki, "bir 90 bin şehit daha verdirmemeye and içtik"...

Talas

2011-01-13T02:02:00.002+02:00

Sixtus Skandalı

2011-01-13T01:48:00.000+02:00

Bourbon-Parma Prensi Sixtus

Özellikle 1917 yılında uzayan savaş nedeniyle kaynakları tükenme ve imparatorluğu dağılma noktasına gelen Avusturya-Macaristan'ın yeni kralı Karl I, bu çöküşü önlemek için çoktan savaşı bitirme düşüncesine gark olmuş ve çabalarına girişmiştir. Bu çabalarına bir sonuç verdirmeye çalışan Karl, Belçika ordusunda subay olarak görev yapan Bourbon-Parma sülalesinden uzak akrabası(Devrin Avrupası'nda karmaşık evlilikler pek çok aristokrasiyi ve monarkı uzun asırlardır çoktan birbirine bağlamıştı) Prens Sixtus'u arabulucu olarak kullanarak Almanya'dan habersiz olarak İtilaf devletleriyle barış anlaşmasına varmaya girişiminde bulunmuştur. İki tarafın istediği şartların uyuşmaması(konjonktür nedeniyle uyuşması da mümkün değildir) nedeniyle bu görüşmeler başarıya ulaşmamış, daha sonra ise Fransız başbakanı Georges Clemenceau'nun yönetiminde Fransız diplomasisi akıllı bir hamleyle teklifin ve görüşmelerin tutanaklarını uluslararası düzeyde sızdırınca skandal, Almanya ve Avusturya-Macaristan ilişkilerinin gerilmesine ve ittifak yönetimleri içinde güvensizliğe yol açmış, daha sonra ise bu durum 1918 yılında Almanya'nın Avusturya-Macaristan yönetimine alenen olmasa dahi önemli bir derecede el koymasına ön ayak olmuştur.

L'Animal Indirect / Dolaylı Hayvan

2011-01-12T14:10:00.001+02:00

"Alors que les bêtes vont directement à leur but, il se perd dans des détours; c'est l'animal indirect par excellence."

Hayvanlar hedeflerine doğrudan giderken, o, dolambaçlarda kaybeder kendini; tam anlamıyla dolaylı hayvan odur."

E.M.Cioran

Unutulmayacaklar - 1

2011-01-09T19:07:00.001+02:00

Eğer bana bir gel gel olsa yüceden,

Çırpar kanadımı uçar giderim,

İsteğim yok gündüz ile geceden,

Ben Mahzuni'yim, naçar giderim.

Gecenin Menüsü - 7

2011-01-04T10:07:00.001+02:00

1- Young Galaxy - Swing Your Heartache

2- Nur Yoldaş - Sultan - ı Yegah

3- Moloko - Cannot Contain This

4- Counting Crows - Colorblind

5- The Raveonettes - Love in a Trashcan

6- Eddy Grant - Gimme' Hope Joanna

7- Lou Bega - I Have a Girlfriend Everywhere

8- Aşık Mahzuni Şerif - Sarhoş (Han Sarhoş Hancı Sarhoş)

9- Manga - Hayat Bu İşte

10- Ezgi'nin Günlüğü - Gemi

Bu hafta biraz eskiciyiz. Bitpazarına nur yağdırıyoruz.

Kürk Mantolu Madonna

2011-01-02T17:09:00.000+02:00

Öncelikle bu kitabı çok sevdim,onu belirteyim. Ancak "o vurucu etki"yi bende yapmadı.

Kitapların vurucu etkisi insanların kitabın dokunduğu, daha doğrusu neşter attığı konuları daha evvelden etraflıca düşünüp düşünmediğiyle, bunlarla ilgili karar ve yargılara varıp varmadığına, yahut bir sonuca varmasa bile mevzu hakkında kafasında belli bir öncül ve düşünsel kırıntı bulunup bulunmadığına bağlı olarak değişir.

Ben bu kitabı okuduğumda kitabın dokunduğu mevzulara dair (kendimce) bir takım yaşam evreleri tecrübe etmiş,(yine kendimce) bolca kafa yormuş, belli hükümler vermemiş olsam da belli çıkarımlara ve ön kabullenmelere varmış bir kimse idim. Kitabın pek çok noktasında kendimden de birşeyler bulduğumu söyleyebilirim; küresel nitelikte insani olgular barındırsa da bu coğrafyanın insanına daha yakın bir yerli karakter var. Bulmadığım noktaları da hissedebildim `empatik` biçimde.

Her halükarda, dönüp baktığımda, kitapları alt çizerek okumaya başladığımdan beri çizgi sayısı bakımından en yoğunluklu kitaplardan olduğunu görüyorum.Kitapta var olan ince bir şekilde yerinde dile getirilmiş ve muazzam nitelikte tespitlere dikkat vermeden geçilmemeli kat'iyen. Kitabın edebi değeri muazzamdır. Penceresi örtük insanların içine tutulmaya çalışan, bir çizikle kenarından çatlamış bir düz ayna gibidir. İnsanı iyi tanıyan bir yazardan büyük soruların ve büyük `hülya`ların zor ve fırtınalı kitabıdır Kürk Mantolu Madonna.

Fakat öte yandan da `Raif Efendi` karakterini biraz fazla saf bulduğumu da belirtmeden geçemem, her ne kadar yazar, adamın iç dünyasına ilişkin detayları etraflıca verse de, yahut belki de 30'lu yıllar insanı düşünüşünün bugünküyle paralel olmadığı gerçeğini bilsem de. `Maria Puder` de tam tersi gerçek üstü derecede "bilmiş" ve "aykırı" gelir; yazarın bu detaylı karakter çözümlemeleri güzel olmasına güzeldir de, dikkatli bir okuyucu yer yer karakterlerin evvelkilerle/sonrakilerle çelişen söylemlerini veya hareketlerini fark edebilir. Belki de yazar gerçekçilik adına bunlara dokunmamış olabilir, ya da hiç farketmemiş de olabilir.

Berlin'de bir sene soğuk ve gri havalarda dur durak bilmez uzun yürüyüşlerle yaşamış bir kimse olarak kitaptaki çoğu bölümün berlin'de geçmesi nazarımda ayrı bir hava yaratmıştır. kitaptaki Berlin tasvirleri(daha çok batı kısmında geçer şehrin) kitabın havasına uygundur, ancak şehri tasvirde pek de detaya inilmemiştir.

Kitaptan birkaç alıntıyla kitabın güzel anlatılarını aktarmak isterim.

Çaresizlik, arayış ve kırıklık

"Hiç kimsenin kabahati yok...Hatta benim bile!.."
"Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?"
"Hayatta hiçbir zaman kafanızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim."
"kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, habeim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım."
"Başka yollardan gittiğimiz halde ikimiz de aynı neticeye varmışız. İKimiz de birer insan arıyoruz, kendi insanımızı..."

Menfaat

"Herkesin Almanya'yı kurtarmak için kendine göre bir fikri vardı. Fakat bütün bu fikirler hakikaten Almanya'ya değil, her birinin şahsi menfaatlerine bağlıydı."
"...Kendisinden para alan insanlara karşı birdenbire değişiyor ve buna galiba "meslek ahlakı" diyor. "Kazanç ahlakı" dese daha doğru olacak."

Değer mefhumunun öznelliği üzerine:

"Siz benim Atlantik'teki işimi belki pek hazin buldunuz, halbuki ben onun böyle olup olmadığının farkında bile değilim..." "...O zaman kendi istediğimi değil, benden istenileni yapmaya mecbur olacağım...Asla...Asla...Vücudumu pazara çıkarmayı tercih ederim...Çünkü onun bence ehemmiyeti yok..."

ve bunların yanında hikaye akışı içinde anlam kazanan bir dolu cümle.

Gitti Sabahattin Ali de Raif gibi gitti. Bu böyle olmamalıydı.

Ural-Altay Dilleri

2010-12-27T21:31:00.000+02:00

Ural-Altay dil grubu, Ural ile Altay dilleri arasında doğrudan organik bağ bulunmadığı gerekçesiyle, yani bir Proto Ural-Altay dili bulunmadığı veya saptanamadığı için 1960'lardan beri artık kabul görmemekte olan dil ailesi hipotezidir.

Ancak Ural ve Altay dilleri çok net birtakım benzerlikler göstermektedir. Her ikisindeki ortak dil bilgisi özellikleri çok belirgindir ve temel noktalardadır.

Her iki grupta da:
1- Sondan ekleme/türetme (Agglutinasyon)
2- Ünlü uyumu
3- Özne-nesne-fiil (SOV) dizilimi
4- Cinsiyetsizlik(feminen-maskülen ayrımının yokluğu)

görülür.

Velhasıl sıkıntı kelime dağarcığı noktasında başlar. Ural ve Altay dilleri arasında aynı kökten olduklarını belirtecek bir kökensel dağarcık benzerliği sözkonusu değildir. (Hint-Avrupa dilleriyle karşılaştırınız: Farsça - birader, Almanca- bruder ; İngilizce - star, Farsça - sitare)

Gramer benzerliğine rağmen kelime kökleri aynı veya benzer değildir, kişi zamirleri gibi küçük istisnalar haricinde büyük oranda farklılık gösterirler. Belli başlı birtakım benzer kelimeler vardır. Ancak bunlar "loanwords"(kiralık kelimeler) olarak tanımlanmaktadır. Zira Altaik ve Uralik insanların birbirine yakın bölgelerde, benzer yaşam tarzıyla yaşadığı bilinmekle beraber, bunların birtakım bir arada yaşam yahut ticaret ilişkileri içine girdiğine dair kuvvetli bulgular vardır.

Bu kadar gramer benzerliği bir yandan, akla şöyle bir olasılığı getiriyor:

Ural-Altay insanları tarihin bir noktasında belli bir ortak dili konuşurken bir noktada dağılarak ayrılmış ve bu gruplardan biri, başka insan gruplarıyla karşılaşmak suretiyle benzer gramer üzerine farklı ve yeni bir kelime dağarcığı inşa etmiş olabilirler.

Japon ve Kore dillerinin Altaik statüsü halen bir ölçüde tartışmalıdır. Ancak bu iki dil hakkında pek detay bilmediğim için buna girmekten kaçınıyorum.

Türkiye'de Enflasyon

2010-12-27T15:23:00.007+02:00

"Hakikaten anlamadığım bir durum var: Kimi insanların iki otomobili olur, birini karısı, diğerini kendisi veya oğlu kullanacaktır. Beş tane yardımcısı da olabilir, pekala. Peki ama, bir adam beş yatı niye alır, beş yat ne işe yarar?!Haydi birisiyle oğlu geziyor diyelim, diğerinde kendisi geziyor; diğerleri ne oluyor, orada burada çürüyor!

Garip bir tüketim bu. Kendi işleyerek kazanılmamış olan bu paranın yatırıldığı yerler biraz kontrol edilseydi, bu kadar büyük krizlere girilmezdi. Hiçbir şey üretmiyorlar; tüketmiyorlar bile; çürütüyorlar...

Bence enflasyonun Türkiye'deki en kötü etkisi, usulsüzlükleri ve kanunsuzlukları, suç sayılabilecek ve herkesi etkileyecek her türlü meseleyi olağan hale getirmesi. Türkiye'deki bütün düzeni bozdu enflasyon. "Namus kalmadı" diyebilirsiniz tırnak içinde, nasıl söylersiniz bunu bilmiyorum, ama böyle.

Bence Türkiye'de parayla oynamanın hiçbir pis tarafı kalmadığı zaman, "Ekmek parası ablacığım" dendiği zaman, köşedeki limon satandan en yukarıdaki bankacıya kadar herkes bu işe daldı ve pislendi, kirlendi hepsi. Onun için, şunu yapmış-bunu yapmamış, o olmuş-bu olmamış, o temiz insandır-bu kirli insandır diye bir şey yok. İçine girince onlar da kirleniyorlar tabii. Bankacılar veya büyük tüccarlar, sanayiciler veya alelade vatandaş...Hepsi düzenbaz oldu, bu hakikaten çok kötü bir şey.

Bu durum aslında tüketim toplumu dediğimiz toplumun ortaya çıkması; yani herkesin yerini belli etmek için belirli bir frapan tüketime dönmesi, kanaatkarlığın değil de, parasına göre yaşama alışkanlığının olması. Bu, paranın oynaklığıyla ilgili."

Prof. Dr. Mübeccel Kıray

Tabağımda bulut, kadehimde gökyüzü

2010-10-26T23:44:00.001+03:00

"Apostol bu ne biçim meyhane?
Tabağımda bir bulut, kadehimde gökyüzü."

Oktay Rifat

Fotoğraf: tehanu_f tarafından, adres: http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Turkey/Marmara/Canakkale/Bozcaada/photo719719.htm

Romance

2010-10-16T21:12:00.001+03:00

"He's incredible!!He's Andy Capp!!"

Yaşlı Yanılgı

2010-10-10T22:37:00.001+03:00

bir ülke ki hiç gitmedin
bir deniz ki hiç yüzmedin
bir orman ki yaslanmadın yeşil serinliğine
ya sen neyi özlersin ey kuzucuğum
anlat güzel günleri anlat bütün gücünle
ama özlemee
çünkü sen hiç görmedin ki guzel gunleri

Hasan Hüseyin

Uyur İdik Uyardılar!

2010-09-23T23:06:00.000+03:00

Uyur idik uyardılar,
Diriye saydılar bizi,
Koyun olduk ses anladık,
Sürüye saydılar bizi..

Sürülüp kasabaya gittik,
Kanarada mekan tuttuk;
Didar defterine yettik,
Ölüye saydılar bizi..

Halimizi hal eyledik,
Yolumuzu yol eyledik,
Her çiçekten bal eyledik,
Arıya saydılar bizi

Aşk defterine yazıldık,
Pir divanına dizildik,
Bal olduk, şerbet ezildik,
Doluya saydılar bizi..

Pir sultan'ım haydar şunda,
Çok keramet var insanda,
O cihanda, bu cihanda,
Ali'ye saydılar bizi..

Pir Sultan Abdal

Termö Römon Şarkıları

2010-09-15T00:49:00.000+03:00

Ben anlamam bu işlerden.
Ne hayata kafam basar, ne de ötesine.
Bir sikim beceremez elim kolum, atıl durumdadır beynim ve bedenim
Anca varsa yoksa kendim, kendime yazar söylerim

İşim gücüm yoktur benim
Varı yoğu kendime iş bellerim
Verimim ilerlemem vaki olmaz,
Her gün herkesten aynı sözü dinlerim.

Kendim dünyaya aynı şeyi söylerim
İfade edemem, budur kaderim,
Yoktur ala cihanda bir eşim,
Neylesin sözünü şu alem ben gibi keşin

Dünyada hırsı balon gibi patlatmışım
Gayrı hazları çoktan atlatmışım
Hevesi yarı yolda üstümden atmışım
Sıkıntıyı tütünden dal dal katlatmışım

Fışkırır hale geldi ruh-ı mücerred gibi yerden naaşım
Yine yükselmedi arşa bir türlü başım,
Gün ışığında hisse aradım,
Bedeli çok geldi alamadım.

Yüzyıllar biner üzerime,
Bindirir yükünü tinime,
Çağlar vurur zihnime,
Yansır kederleri inime.

Küspem çoktur yediğimden,
Aramam fazlasını verilenden,
Soldu güllerim yediverenden,
Başka ne diyeyim, zaar ecelden!

Sıkıntım gün be gün artar
Yenilik evrende ne arar
Elde yok kar zarar
Nöronlar her gün beni tartar

"Birşey" olmamaktır çabam,
Sınırlıdır hep olan biten,
Ne yaparsam yapam,
Gitmez öteye klişeden

Şu kilidim çözümsüzdür,
Bitap bünyem yükümsüzdür
Beyhude varlığım yönsüzdür
Her eylediğim hükümsüzdür

İçemedim pınarlardan kana kana
Dönemedim tozlu yollardan yaya
Sürülmez oldu topraklarım yana yana
Düştüm sarp dağlar arası bir faya

Arayan var zaman zaman
Gelen var kapımdan
Soran var halımdan
Zayi hepsi şu çürümüş dimağdan...

Takılmışım bir anda
Sarar geri arada
İleri gitmez hiçbir eda
Sonraya umuttur beslediğim..

Potbori - Strazburg Güzellemesi

Alsas'ın bağrından kopup gelmişem,
Lorraine'in bağlarını versen nidem,
Bourgogne'da büyük dara düşmüşem,
Kurtar beni zalımdan Jean d'Arc,
Kaderin gri ellerine düşmüşem.

(Şantör Aşık Fransuva'dan)

Beyrut

2010-09-07T15:45:00.002+03:00

Bath

2010-09-05T14:13:00.002+03:00

İdrak ve Kırıklık Devri?

2010-09-05T04:09:00.004+03:00

Aslında dolaylı olarak Aşağı Türleşme Devri adlı birkaç ay önceki yazımdan ilham alan bir yazı bu.

O yazıya "Outlaw" şöyle bir yorum yapmıştı önceki gün:

"alinti nereden bilemiyorum, ama hobsbawm'in son dönemlerde verdigi ropörtajlarda "hala umut var" tarzi bir söylemi var bildigim kadariyla. ancak kendi mensubu oldugu kesimin, kp'lerin devrinin kapandigini savunuyordu. sanirim bu sözlerle kastettigi daha cok böyle bir sey..."

Benim cevaplarım da şu şekilde olmuştu.

Alıntı "Yeni Yüzyılın Eşiğinde"'den.

Her insan için elbet umut vardır, ve beraberinde umudun "bir gün" muhakkak gerçekleşeceği sanrısı da gelir;zira umut olmaksızın anlam yitecektir.

Hobsbawm'ın sözünde de umut farkedilebiliniyor, belki de o şekilde olmadıysa da beriki bir şekilde umduklarının gerçekleşebileceği inancındadır..

Bunun yanısıra çeşit olması açısından şu alıntıyı da vereyim; Kısa 20. yüzyıl-Aşırılıklar Çağı kitabında Britanyalı müzisyen Yehudi Menuhin'den bir alıntı vermiş Hobsbawm kitabın girişinde, muhtemelen kendisi de bu alıntıya sempati duyduğundan:

"20. yüzyılı özetlemek gerekirse, insanlığın o zamana kadar idrak ettiği en büyük umutları canlandırdığını ve bütün hayalleri ve idealleri yıktığını söyleyebiliriz."

Bütün bunların üzerine kafa yorarken, bu soru-cevap seansının aklımdaki bir takım şeylerle birleşmesiyle nöronlarıma saplanan birtakım noktalar oldu.

Aslında bu yüzyılın insanlık tarihi açısından da sahip olduğu yahut olacağı önemi saptamaya çalışıyorum.(Evet, biraz iddialı, farkındayım)

İnsan türü çok önemli bir evreden geçiyor..Bu belki de bir öze dönüş yolculuğunun başlangıcı mı?

Yukarıdaki cevapta vermiş olduğum, 20. yüzyılın en büyük keman sanatçılarından biri(kimince en büyüğü) olarak kabul edilen, 20. yüzyılın büyük bir kısmını görmüş ve yaşamış müteveffa zat Yehudi Menuhin'in yapmış olduğu tespit çok önemli.

"20. yüzyılı özetlemek gerekirse, insanlığın o zamana kadar idrak ettiği en büyük umutları canlandırdığını ve bütün hayalleri ve idealleri yıktığını söyleyebiliriz"...

20. yüzyıl aslında olan biten açısından çok hararetli bir yüzyıl olmakla beraber, tarihsel ölçekte mevcut olan hal ve gidişattan, yani statükodan yana bir kırılma değil, statükonun doğrudan tezahürüdür. Bireysel ve toplumsal tecrübenin yoğunluğu dönemidir. Dinamik, hızlı bir akış dönemidir.

20. yüzyıl esasında bir bilinç çağıdır da. İnsanlığın bir şeyleri anlayabilmesi ve değiştirebilmesi için büyük acılar çekmesi gerektiğini, bütün bunları yaşamadan hiç bir değişimin mümkün olamayacağını bilmek için müneccim olmaya gerek yok. Değişim bir süreç halinde gelse ve sancılı da olsa, "Acı yok Rocky!" diye yola devam edebilmektir mühim olan.Fakat insanoğlu herhangi bir değişimin değişme isteğini ve dolayısıyla talebini ortadan kaldırabilecek potansiyelde korkunç sonuçlara neden olduğunu görmüştür. Çok kısa bir kuşak devresi içinde tecrübe ederek öğrenmiştir. Her kalıntının temizlenmesi, oluştuğu ve yaşadığı zamanın birkaç katı kadar zaman alır. Öyleyse "Adem"'in hayatının kalıntılarını dahi yaşamaktayız biz burada, ve çok eskilerden, yıllardan asırlardan çağlardan devirlerden beri oluşagelmiş kollektif bilinç, kültür ve mentaliteleri, "insan doğası" olarak adlandırdığımız tabiat halet-i ruhiyesini bir yaşamlık sürelerde ortadan kaldırmak mümkün değil. Uzun sürede "ortak iyi" adına müspet addettiğimiz bir "değişim"in gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ise tamamen amaçlanan şeye göre doğru sayısını ölçmek mümkün olmayan tesadüflerin doğru sıra, zaman ve şekillerde meydana gelmesiyle mümkün olacaktır; tıpkı da bugün içinde yaşadığımız ortam, bulunduğumuz durum gibi aslında..

İnsan, umutların yeşermesi için uygun olduğunu düşündüğü bir atmosferde, umudu ekmek olarak ele aldığı geçtiğimiz yüzyılda imkansızlığı ve kırıklığını bütün ağırlığıyla her alanda yaşamıştır. Yanlış anlaşılmasın; ben olayı sadece savaşlarla falan sınırlamıyorum, bu çok fazlasıyla eksik ve mantıksız olur. Benim kapsamım sonsuzluğa uzanan bir düzlemde tüm her şey..

Bu yüzyıl ise bence bütün olguların idrakı ve kırıklığın içselleştirilmesi devridir..Halihazırda dünyayı çok büyük ölçüde çoktan değiştiren, daha da değiştirmeye aday,dünyaya aslında çok büyük ölçüde katmış ve katacak iki unsur var.. Paylaşım ve Hareketlilik. Internet ve de yaygın+hızlı fiziksel insan mobilitesi çıktı çıkalı ve kullanımı gitgide milyarlara yansıdıkça, ve bütün bunların yansıma etkileri(yani 3. kişilere tezahürü) katlandıkça her bir bireyde ve toplumda fikirlerin, bilgilerin, düşüncelerin, kültürlerin, bakış açılarının, teknolojinin, üretilen her türlü maddi ve manevi varlığın(fikri/sınai metalar, eşya vs.) ve esasen insan tavrının,düşünüşünün ve mentalitesinin tüm yönleri, ve hatta bunun yanısıra tabiatın sahip olduğu bütün materyaller, özellikler, mekanlar ve sırlar, halen yolun başında olunmakla birlikte, tüm insanlar nezdinde ortaya dökülüyor. İnsan Aslında çok farklı olduğu sanılan noktalarda sonsuz sayıda ortak nokta bulunuyor. Ve her şey aynı kapılara çıkıyor. İnsanlar geniş skalada kendi acziyetinin, zayıflığının farkına varıyor. Aslında daha en antik olduğunu düşündüğümüz çağlarda bile, insan üzerine söylenebilecek her şey zaten çoktan söylenmiş durumdadır. Bunları ilk söyleyenlerin üzerine, yahut onlardan sonra yazılanlar, malumu farklı farklı üslup ve biçimlerde ilamdan, mufassal(ayrıntılı) kıssayı efsaneleştirmekten öte çabalar değildir. Ancak insan türü, bu çağda tutulan aynayla bunu geniş ölçekte,doğrudan görüyor, tecrübe ediyor, yaşıyor..

Bu çağ, gerçekliğin, yıkımın ve ziyanın idrakı ve bunun yarattığı kırıklığın devridir...

Gelecek çağlar insan türünün bu idrak eşliğinde kırıklıktan kurtulmaya, çaresiz duruşunu ve görünümünü aşmaya çabalayacağı devirler olacaktır, ve bu da kendi gerçekliklerini her daim reddeden insan türü için, eski çağlar gibi, ve onlar kadar, sıkıntılı olacaktır. İnsan öz arayışı içine girecek ve ona dönmeye çalışacak, doğasına ve kimyasına uygun hale dönüş istemi ve arayışı, halihazırda mevcut ve baskın olan olgu ve unsurların yerlerini uzun vadede baskın çıkacak yenileri alana kadar gelecek çağların belirleyicisi olmaya devam edecektir...

Post Scriptum: Resim Stuff No One Told Me- stuffnoonetoldme.blogspot.com adresindendir.

Ålesund

2010-09-05T00:12:00.000+03:00

Otis Baba

2010-09-05T00:04:00.001+03:00

Otis Baba...Otis Redding

Otururuz biz onunla, arkadaşlar da katılır bazen, ben kah kahvemi kah rakımı koyarım, o da viskisini koyar, denizlere bakar gündüzleri ve geceleri, "Sittin' on the Dock of the Bay"'i söyleriz. Ne yaptıysak bir sikim değişmedi diye küfrederiz dünyaya biz, akan zamana, uğraşlara, değişen kişi ve mekanlara bakarız..Kalabalıklar içinde de, karanlık odalarda da yalnızlıkla cebelleşiriz. Herşeyin boşluğu ve beyhudeliğini, ve bu fikirde herhangi bir ilerleme olmadığını da biliriz. O hepsini daha kabullenmiş gibidir ama...Herşey aynı kalır gene, söylenenleri dinlemeksizin ıslığımızı üfürür, yolumuza devam ederiz.

Kah yürürüz bazı bazı, şefkat telkin eder bana "Try a Little Tenderness"'taki gibi..Geçmiş güzellikleri anarız, çocukluğun beyaz bayramlarını anarım ben, o ise Noel'de ısrar eder tıpkı "White Christmas"'taki gibi. Yalnızlık falan demişken söz bir anda kadınlara gelir...Düşünürüz önce "I've Been Loving You Too Long" derken. tespitlerimizi yansıtırız sonra;artık bilinmeyene dönüşene karşı hasretle boştur kollarımız "These Arms of Mine"'daki gibi.

Ancak madem varız; olanı biteni, vazgeçilmez soul tınılarının eşliğinde bütün bu basitliği ve tüm bu karmaşayı kabul eder, yerince "Respect" eşliğinde saygımızı eksik etmez, söyler de söyleriz

26 yaşında yitip gitmiştir -bir uçak kazası sonucu- adeta her iyi niyetli çaresizlerdenmişçesine erkenden varlığı son bulmuş gibidir.

Soul'un kralına ve anısına saygıyla...

Ne Yapmalı?

2010-09-03T01:29:00.000+03:00

"Ne yapmalı? Bugüne kadar sürdürdüğüm gibi, çevremdeki kişilerin davranış ve tutumlarını bilinçsiz bir aldırmazlıkla benimseyerek bu renksiz, kokusuz varlıkla yetinmeli mi; yoksa başkalarından farklı olan, başkalarının istediğinden çok farklı, köklü bir eylem isteyen gerçek bir insan gibi bu miskin varlığı kökten değiştirmeli mi? En basit sorunların çözümünde bile bocalayan bu sözde devrimci gölgeyi, hiç düzeltmeden, biraz olsun çekidüzen vermeden, amaç edindiğimiz ülküleri gerçekleştirmek için hemen kavganın ortasına atıverelim mi? Kendini yönetmeyi beceremeyen kişileri, toplumları yönetmek, onlara yeni yollar göstermek için hemen başa geçirelim mi? Yoksa toplu eylemlerde kütlelerin başına bela olan zayıf kişilikleri önce sert ve sıkı bir sınavdan mı geçirmeli?

Ben kendimi yeterli görmüyorum. Ne için yeterli? Her şey için.Topluluğun eylemine engel olan sorunlarımı çözmeden, onu güdebilecek sorunlarımı çözmeden, onu güdebilecek güçte olmadığımı seziyorum. Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa, ancak önce kendini düzeltmelisi, diyebilirim. Bir temel ilkeden yola çıkmak gerekirse, bu temel ilke ancak şu olabilir:kendini çözemeyen kişi kendi dışında hiçbir sorunu çözemez.

Ne yapmalı? Bu soruya hemen bir karşılık bulmak istenirse, elbette salt aklın verisiyle, ya da oradan buradan derlenmiş bir iki düşüncenin bileşimiyle bazı geçici çareler ortaya atılabilir. İnsan, ilk bakışta bu geçici çarelerin kendi buluşu olduğunu sanabilir. Oysa, örneğin, salt aklın verisi diye nitelendirilen kavramın biraz incelenmesi,bunun çoğunlukla toplumun etkisiyle elde edilen kalıplar olduğunu gösterecektir.Salt aklın verileri, insanı, gevşetmeye fırsat vermeyen amansız bir çalışmanın zorunluluğuna itebilir. Oblomovluk ve eğlence düşkünlüğü, dünyada eşi görülmemiş bir baskıyla yok edilmek istenebilir. Bütün kişisel bunalımlar, ucuz yaşantılara dönüşle ilgili bütün buhranlar, birer birer sindirilmek istenebilir. Herkes zaaflarını gizleyerek yalnız güçlerini ortaya koyar. İşte, görünüşte toplumsal eylemi geliştirmek, ileriye götürmek için salt akılla bulunduğu sanılan ve her çeşit eylem için kaçınılmaz ilkeler olarak ortaya atılan bu temel davranışlarda bile, kişinin ve çürümüş toplumun değiştirmek istemedikleri öz varlıklarını bilinçsizce koruma isteminin gizli baskılarını arayacaksın! Bilimsel bir kuşkuyla önce bütün zaaflarını çekinmeden ortaya atacaksın! Olmadık bir yerde ortaya çıkmalarını önleyecek ve toplumsal eylemdeki ortaklarını umutsuzluğa düşürmekten böylece kurtulacaksın.

Karşılıklı güven ve dayanışma ancak böyle bir sorunun varlığını duyduktan sonra sözkonusu olabilir. Fakat, bütün bu sorunlarını yalnız başına çözeceksin.Bunalımlarını, komplekslerini ve buhranlarını birlikte çalışacağın insanlara iletmeyeceksin. Kurulacak örgütü bir düşkünlerevine çevirmeye kimsenin hakkı yoktur. Birleşecek kişiler önce birleşecek güçte olmalıdırlar;önce bu duruma gelmelidirler. Onlar, yeni düzenler kurmak ve ilerlemek için birleşeceklerdir;körle kötürümün yoldaşlığı gibi bir iş için değil! Kendi sorunlarını çözemeyen bir kişinin, kusurlarının acısını başkalarına çektirmeye hakkı yoktur.

Yalnız, kişisel sorunları tek başına çözme eylemini de gereksiz bir aşırılığa götürmemelidir insan. Büyük örgütlerin kurulmasından önce, küçük örgütler oluşurken kişi, çevresinden kendini bütünüyle soyutlamayacaktır;kişisel sorunlarını çözerken başkalarından da bir bakıma yararlanacaktır."

Tutunamayanlar'dan

Megiddo Taarruzu

2010-09-02T07:28:00.000+03:00

Britanya İmparatorluğu'nun filistin cephesi'ndeki son taarruzudur. Bölgedeki düzlüğün adı nedeniyle Armageddon Savaşı adıyla da bilinir. belirtilmelidir ki, Megiddo Savaşı bir meydan savaşı falan değildir yahut sadece "Megiddo" adı verilen bölgede gerçekleşmemiştir. tüm Filistin Cephesi boyunca yapılmış olan genel bir taarruzdur.

Her bakımdan kaynakları tükenmiş ittifak devletleri'ne birer birer son darbelerin vurulduğu günlerde(Batı Cephesi - Meuse Argonne taarruzu, Italya cephesi'nde Vittorio Veneto taarruzu, Balkan cephesi'nde de Vardar Taarruzu vukuu bulmaktayken) Osmanlı İmparatorluğu'na karşı da Megiddo taarruzu tertib edilmiştir.

Büyük harbin en başarılı komutanlarından ve harp tarihinin süvari taktikleri konusundaki gelmiş geçmiş en yetkin isimlerinden Edmund Allenby komutasında Hint, ANZAC ve bilimum sömürge askeriyle desteklenmiş İngilizler, bir Fransız Lejyoner bölüğü ve bilhassa hattın doğusunda müttefik destekçileri isyankar Araplar'ın saf tuttuğu bir Müttefik kuvvetler grubu sözkonusudur. taarruz evvela ilkbaharda yapılacakken Alman Bahar Taarruzları nedeniyle ertelenmiştir. En nihayetinde Batı Cephesi'ne taze amerikan kuvvetlerinin gelmiş olması, Britanya'nın bölgeye rezerv/yedek kuvveti yığabilmesini sağlamıştır.

Osmanlı'nın çoktan düşmüş olan Kudüs 'ün kuzeyinde 100 kilometreyi aşan bir savunma hattı bulunmaktaydı. bu hat kıyıdan Eriha(Jericho)'nın az doğusunda kıvrılarak Lut Gölü (Dead Ssea)'ne kadar uzanmaktaydı. Liman von Sanders'in kumandanlığını yaptığı ordular grubunda, hattın batısında 8.ordu, merkezinde Mustafa Kemal Paşa kumandasında 7.ordu, doğusunda ise 4.ordu bulunmaktaydı. Ufak bir alman Asiakorps birliği de cephede hazırdı.

Totalde cephede Müttefiklerin(Düzenli olarak 5.000 kadar olan, düzensiz olarak daha çok mevcutlu Araplar hariç) 57.000 piyade, 12.000 süvari, 540 topu bulunmakta, bunun yanısıra da 30.000 kişilik yedek kuvveti bulunmaktaydı. Buna mukabil, Suriye ve Filistin bölgesinde garnizon, ihtiyat, levazım, istihkam vb. görevlerde bulunan toplam İttifak devleti askeri sayısı 100.000'e yaklaşsa da, doğrudan cephede bulunan Osmanlı-Alman yıldırım orduları grubunun cephedeki total mevcudu 29.000 piyade,3.000 süvari ve 400 toptan ibarettir. Ve İttihat ve Terakki'nin, belki daha doğru tabirle Enver Paşa'nın tipik hayalperestliğiyle eldeki mevcut orduları(bilhassa Kafkas cephesi'nin Rusya'nın savaştan çıkması sonucu kapanmasıyla bu cepheden artakalanları) güneye yollamak yerine Azerbaycan ve günümüzün Kuzey Iran'ında kullanması, (zira Osmanlı orduları Bakü'ye, Hemedan'a kadar ilerlemiştir o tarihte), hatta Bulgaristan'a yardıma dahi göndermesi nedeniyle bütün taleplere rağmen herhangi bir durumda öne sürebileceği en ufak yedek kuvveti de bulunmamaktaydı(cephenin bu kadar çabuk dağılması ve dağıldığında bir daha toparlanamaması bu yüzden olacaktır). bunun yanısıra zaten kötü teçhiz edilmekte olan, gerekli kaynaklardan yoksun Osmanlı ordusundaki son derece düşük morali ve maneviyatı ve savaştan hemen önce askerden kaçan 1100 kadar kişiyi belirtmekte de yarar vardır.

Evvelden, bir süre önce Amman'a doğru bir yanıltmaca saldırısı yapmış olan allenby ve orduları, von Sanders'in ordularının total kuvvetinin üçte birini hattın doğusuna sevketmesine neden oldu. oysa ki 19 Eylül sabaha karşı 4.30'da Allenby esas taarruzunu başlattı. 5 tümenlik bir ordu grubu(11. corps) yoğun bir taarruzu hattın bilhassa süvari ordularının rahat hareket edebileceği düzlük batı tarafından başlatırken, birkaç saat içinde hattın doğusu da takriben 5 tümenlik bölünmüş(10.corps) tarafından taarruza uğradı. Hattın batısına yapılan saldırıda britanya donanması destroyerleri de kıyıdan destek sağlayarak, ordularının siperleri aşmasına yardımcı olmuştur. doğuda yoğunlaştırılan birliklerle daha da zayıflamış olan batı hattı desteksiz, hava ve denizden de destekli 5 tümene karşı 3 tümen şeklinde kalınca(belirtilmelidir ki 1 osmanlı tümeni, 1 britanya tümenine göre mevcut olarak çok daha düşüktür) hattın batı ucu kısa sürede çökmüş, bundan iyi faydalanan Britanya süvari birlikleri hattı boşluklara dalmış, kısa süre sonra hattın 25 km gerisinde Tülkarim'de mukim 8. ordu karargahına kadar gelmiştir britanyalılar. bu noktada öğle vakti, batı hattı çöktükten sonra merkez hatta da saldırı başlamış, tutunamayan ve ağır kayıplar veren 7.ordu birlikleri de Nablus'a kadar geri çekilmiş, ertesi gün 8. ordu ile 7. ordu birlikleri yanyana gelmiş ve beraberce geri çekilmeyi sürdürmüşlerdir. Bölünmüş olan 7.ordunun Asiakorps'un da içinde bulunduğu bir kısmı ise Ürdün yönüne doğru geri çekilmiş, yine hava desteği ve Araplar'ın arkadan sarması, ve de britanya süvarisinin sızması gibi nedenlerle sıkışmışlar, Asiakorps bir gün kadar savaştıktan sonra tükenmiş, 7.ordunun diğer kısmı ise Dera'a'ya kadar çekildikten sonra teslim olmak durumunda kalmıştır.

Hattın doğusundaki,henüz aralık 1917'de yeniden kurulmuş olan dördüncü ordu ise(bileşik yaylı askerler de bu ordunun içindeydi) ise "Chaytor Force" olarak adlandırılan takriben iki tümenlik 10.corps'un doğu ucundaki kuvvetin saldırısı karşısında kırılarak amman'a dek geri çekilmiş, akabinde, süvari hücumları, hava desteği ve en nihayetinde kuzeyden bu ordunun da merkezi dera'a yönünden etrafını saran Arabistanlı Lawrence'ın başında bulunduğu arap kuvvetleri tarafından çevrilmiş ve en nihayetinde tüm organizasyonunu kaybederek kalan ögeleriyle birlikte eylül sonunda Şam yolunda teslim olmak durumunda kalmış, yani bir savaş kuvveti olarak yok edilmiştir.

20 eylül itibariyle, 1.5 günde, cephe 70 ile 100 kilometre arası geriye atılmış,cephe gerisindeki tüm kritik tren yolu istasyonları ele geçirilmiş, hatta arapların sarmal hücumuyla ürdün'deki tren yolları da sabotaja uğramıştır. İngiliz taarruzu öyle bir başarıya ulaşmıştır ki, hattın batısından saldırıya geçen 11.corps'un, 8. ordunun tam yol geri çekilmesinin de etkisiyle hızlı ilerlemesi sonucu 21 Eylül öğleden sonrası Nasıra ve oradaki Filistin Cephesi genel karargahı dahi düşmüştür. ingiliz konsantrasyonunun daha ziyade cephenin batı hattında olması nedeniyle, 7. ordu nisbi olarak merkezde biraz daha direnme şansı bulmuş ve Nablus 21 Eylül öğlenine kadar dayanmıştır. en son meydana gelen durum ise kıyı-Megiddo-Nasıra hattını tamamen kontrol eden britanya ordularının ve doğudan gelen arap ve ingiliz süvari/uçak kıskacının nihayetinde 7.ordunun sağ cenahının da kıskaca alınmış olmasıdır(akabinde 7.ordunun bu cenahının başına yukarıda bahsetmiş olduğumuz olaylar gelmiştir).

7. ve 8. ordunun kalan unsurları Galilee Gölü'nden kıyıya kadar yeni bir hat kurmaya çabaladıysa da Şam'dan istenen yedek kuvvetler yine reddedilmiş(Şam askeri kumandanının bir Arap ajanı olduğu da sonradan ortaya çıkacaktır), bu hat da henüz kuruluş aşamasında Avustralya süvarisi tarafından hücum edilerek tutunamamış, diğer yarı-mekanize süvari birlikleri acre ve hayfa limanlarını 22'sinde ele geçirmişler, kısa süre sonra piyadenin de yeni mevzilerine gelmesiyle taarruz nihayete erdirilmiştir. bu süre içinde Britanya orduları,zaten pek çoğu dağınık duruma gelmiş olan osmanlı kuvvetlerinin tüm kaçış yollarını tıkamış, ve çeşitli kaynaklara göre değişen rakamlar olmakla birlikte, 60.000-70.000 kadar Osmanlı/Alman askeri esir düşmüştür. buna mukabil Britanya ordularının kayıpları 6000 asker civarındadır. 7. ve 8. orduların kalan unsurları, ilk cephe noktası ve mevcut cephe noktası arasında kalan/kurtarılan tüm birlikleri toparlayarak Şam'a doğru genel bir geri çekilme başlatmışlardır. Megiddo taarruzu, Filistin cephesi'nin kesin çöküşünü ve Osmanlı için de artık savaşın kaybedilişini simgeler; Osmanlı ordularının tüm organizasyonu, cephe düzeni, morali ve maneviyatı yok olmuştur. zira Şam da yine İtilaf kuvvetleri ilerleyişi esnasında verilen ağır kayıpların ardından 1 ekim itibariyle düşecektir.

Bu hızlı ilerleme, dünya tarihindeki en başarılı ve artık yavaştan yerini tank ve tam mekanize zırhlı araçlara daha çok bırakacak olması nedeniyle en son süvari operasyonlarından birisi sayesinde olmuştur. Süvari dediysek de, tam olarak bir grup atlı olarak anlaşılmaması gerekir bunun, zira bu süvari tümenlerine, hafif zırhlı araçlar eşlik etmekteydi, yani burada süvari(cavalry) olarak bahsedilen birlikler bir bakıma yarı-mekanize birliklerdir.

Bahsedilmesi gereken bir önemli nokta da, Britanya Kraliyet Hava Kuvvetleri(RAF)'nin cephedeki 105 uçağının keşif ve taktik bombardıman bakımından sağladığı faydalardır. Hava kuvvetlerinin önemi ve başarısı bakımından bu savaş, Birinci Dünya Savaşı'ndaki en önemli ve nadir örneklerden biridir. öncelikle Osmanlı-Alman pozisyonlarının yerlerini saptamada, bölge arazisini tetkikte fayda sağlayan uçaklar, taarruz başlangıcında taktik bombardımanla ve ilerleyen günlerde geri çekilen osmanlı ordularına zayiat verdirmede son derece etkili olmuşlardır. britanya'nın 105 uçağına karşın ittifak kuvvetlerinin cephede 5 adet uçağının olması, havada kaybedilen savaşın açıklamasıdır.

Nihayetinde belirtmek gerekir ki; megiddo'daki osmanlı yenilgisinin temel sebepleri çok açık ve nettir. karşı tarafın havada, denizde ve karada, gerek süvari, gerek top, uçak, gemiler ve makinalı tüfek, gerekse piyade bakımından her alanda kat be kat sağladığı sayısal ve donanımsal üstünlük bunların en temeli ve önemlisidir. Osmanlı komuta kademesindeki iletişim bozuklukları ve karışıklıklar, zaten var olan düşük moral/maneviyat ve kötü teçhiz edilen bir ordu, arap isyanı, iyi kumanda edilen bir düşman ordusu ve taarruz sonrası meydana gelen panik ve hezeyan hali, yenilgiyi ağırlaştıran faktörler olmuştur. Bu savaş da diğer pek çok savaş gibi savaş başarılarının herşeyden önce bir iktisadi temeli olduğunu gözler önüne serer. Ve sonuç olarak Megiddo Savaşı, 1918 Osmanlı'sı için malumun ilanı niteliği taşımaktadır. Osmanlı için savaşın bir bozgunla sonlanacağı çok açık ve nettir, ve bu bozgunun adı da Megiddo savaşı olmuştur.

Understanding & Struggle (Tupac)

2010-09-01T01:44:00.000+03:00

Aslında bir Tupac hayranı olduğumu söyleyemeyeceğim. East Coast/West Coast olaylarını da çok sallamam..Az buçuk, ucundan kıyısından..

Ama bu adamın annesine yazdığı bir "Dear Mama" şarkısı var ki, bir insana böyle bir şarkı miras kalması gerçekten nadide bir durumdur..Tupac'i tüm diğer rapper ve türevlerinden ayırabilir..

Melodisi de sözlerle muntazam uygunluk gösteren bu şarkının iki bölümüne değinmeden geçemeyeceğim..

Birincisi minnete dair;

"There's no way i can pay you back
But the plan is to show you that I understand"

İkincisi ise varoluşa dair;

"I wish I can take the pain away
If you can make it through the night, there's a brighter day
Everything'll be alright if you hold on
It's a struggle everyday, gotta roll on"

Çeviri Roman Güldürüsü

2010-08-30T23:06:00.002+03:00

"Lagranj, Lökok'a sert bir nazar atfetti. Aşağı Loretanya'nın bu iki muannit serserisi için mutavaat kabul etmez bir vaziyet hasıl olmuştu. Her ikisi de müthiş bir halet-i ruhiyenin esiri olmuşlardı.Lökok,nevmidane konuştu:" ..

Tutunamayanlar'dan...

Büyük Facebook Apaçisi

2010-08-18T13:07:00.001+03:00

Slav ırklarından bir kızımızın resmi altına yorumlar:

Güneydoğu Asya'lı ablamızdan cehalete kısmen yaklaşan bir bilmemezlik şovu, yurdumuzun bir delikanlısından karşılıksız ve ısrarcı evlilikçi yaklaşım, 3. bir slavik kızın olaya girmesi sonucu ortaya dökülen bambaşka sırlar ve gediğine yapışan son söz..

1935 Nüfus Sayımı

2010-08-17T11:38:00.000+03:00

Toplam nüfus: 16.158.108
Kadın: 8.221.248
Erkek: 7.936.770
Okuryazarlık oranı: %19,2
Nüfus yoğunluğu: 21 kişi/km2
Kent Nüfusu: 3.802.642 (%23.53)
Köy Nüfusu: 12.355.376 (%76.47)
En büyük şehir nüfusu(İstanbul): 739.171(%4,6)

Evveliyatla 8 sene öncesine nüfusumuz takriben 2,5 milyon kişi artmıştır, bu da totalde %16 civarı bir artışa tekabül etmektedir. Oransala vurulduğunda %2,1'lik bir nüfus artış oranı sözkonusudur.

1935 Sayımı da tıpkı eskisi gibi halihazır nüfusu tespit etmiştir(yurt dışındakiler vs. dahil değildir yani). Kadınların sayısal üstünlüğü sürmektedir.

1935 sayımında doğum yeri gibi yeni ve önemli bir kriter sayıma eklenmiştir. Ayrıca iktisadi kllara göre nüfusun dağılımında %79'luk tarım, %7,8'lik sanayi, %12,3'lük hizmet sektörü parametreleri tarımsal toplumluğu net olarak ortaya koymuştur.

başkent Ankara'nın nüfusu 74.000'den 123.000'e, doğal olarak çıkmıştır ve bunun açık sebebi başkentte meydana gelmekte olan devlet teşkilatlanmasıdır. Ancak o dönem bile en büyük 3. şehir olan ankara'nın nüfusunun 123.000 olması, şehir nüfusunun düşüklüğü konusunda bize bir fikir verebilir. Geçen sayıma göre kent nüfusu artmakla birlikte, oransal olarak düşmüştür, bunu da köy nüfusunun doğurganlığına vermek mümkündür.

Doğum yeri kriteri, göç hareketliliğinin incelenmesine olanak vermiştir. Bunun yanısıra 207.000 kişinin geçen seçimden beri ülkeye göçtüğü anlaşılmıştır, ki bunların büyük kısmının `balkan göçmenleri`nin (önemli bir kısmı ihtiyari olarak) göçen son partisi ve osmanlı sınırlarının ardıl devletler arası bölünmesiyle ortaya çıkan durumdan dolayı göçenler olduğu söylenebilir(suriye-ırak-sscb sınırları, `Batum` vb. yerlerde kalan nüfus vs.)

Ve gelgelelim göç verilerine:

1935 Sayımında bu kriterin eklenmesiyle şehirde oturup da orada doğmayan nüfus, yani göç de saptanmıştır.

İç anadolu, Karadeniz,Akdeniz, İç ege, Güneydoğu Anadolu bölgelerindeki illerde nüfusun büyük kısmı doğduğu yerde yaşamaktadır. Ancak batı ve doğu anadolu'nun sınır hizasındaki illeri çok önemli ölçüde göç almıştır.

Edirne'de nüfusun %40'ı, Kırklareli'de %48'i, tekirdağ'da %46'sı, İzmir'de %35'i, Bursa'da %26'sı o il sınırlarında doğmamıştır.Bunun sebepleri köyden kente göçün yavaştan başlaması ve tabi ki de türkiye sınırları dışından, on yıllar boyunca(1910'lar-20'ler) balkanlar'ın dört bir köşesinden gelmek zorunda bırakılmış olan balkan göçmenleridir. Istanbul'da da yüzde 40 küsür bir rakam sözkonusudur(Yani kaleiçi muhabbetinizi yemeyeceğiz, haberiniz olsun :)). Enteresan bir veri de ağrı ili bakımından geçerlidir. Ağrı'da da bu rakam %33'tür. Van ve Kars'ta da %20 civarıdır. Bütün bunlar, kanlı savaş döneminin büyük oranda hazırlamış olduğu acı ve zorlu değişikliklerdir..

1927 Nüfus Sayımı

2010-08-16T15:41:00.005+03:00

Özet sonuçlar:
Toplam nüfus: 13 milyon 648 bin 270
Kadın nüfus: 7 milyon 84 bin 391(%51,9)
Erkek nüfus: 6 milyon 564 bin 879(%48,1)
Köy nüfusu: 10 milyon 342 bin 391(%75,8)
İl ve ilçe belediye nüfusları: 3 milyon 305 bin 879 (%24,2)
En büyük kent istanbul'un nüfusu: 691 bin(%5,1)

Demografik göstergeler:

Kaba doğum: binde 53
Kaba ölüm: binde 36
Yıllık doğal artış oranı: %1,7
Toplam doğurganlık oranı: 6,6 çocuk
Doğuşta yaşam umudu: 32 yıl(tahmini)

Öncelikle belirtelim, Osmanlı Devleti'nde 14. yüzyıldan beri nüfusa ve iskana ait kayıtlar tutulmakta idi ve 16. yüzyılda en parlak dönemini yaşamıştı(burasını cumhuriyet ansiklopedisi der). Çok geniş Osmanlı arşivlerinde bu belgeler hala durur. Yavaş yavaş günyüzüne çıkıyor.

19. yüzyıldan itibaren, 2. Mahmut dönemi devlette meydana getirilen teşkilatlanma ve merkezileşme amaçlı çabalardan itibaren nüfus meselesi kurumsal nitelik kazanmıştı çok çeşitli amaçlarla istatistiki ve demografik sayımlar yapılıyordu. 1926'da ise Türkiye Cumhuriyeti kapsamında devlet istatistik enstitüsü kuruldu.

1927'deki nüfus sayımı aslında toplumsal değişime yönelik, hem geçmiş için, hem de gelecek için büyük bir ayna. resmi nüfus kayıtlarına göre Türkiye Cumhuriyeti sınırlarının 1914'teki nüfusuyla 1927'deki nüfusu arasında %20'lik eksi yönde bir fark sözkonusudur. Bu nüfus farkının teşhisini şu baplardan koyabiliriz.

1) Erkek nüfusun azlığı ile de bütünleştirilecek bir şekilde, malumunuz, 1. Dünya Savaşı ve kurtuluş savaşı'nda askerlik veya mücadele görevi esnasında savaş, hastalık, yaralanma, hava şartları, direniş, esaret vb. durumlar sonucu meydana gelen yüksek sayıda şehit miktarı. Bu durumdan en mağdur görüneni İç Anadolu gibi duruyor..

2) Savaş dönemindeki zorlu şartların, tarımsal üretim çöküşünün, nüfusun seferber olmasının getirdiği ekstradan kıtlık, hastalık, tıbbi vb. insani zorluklar..Bilhassa bu durum çocuk ölümlerinin sayısını katlamıştır.

3) Ermeni tehciri ve Doğu Anadolu'daki Müslüman nüfusun kıyımı sonucu bilhassa Doğu Anadolu'da düşen nüfus. konu hakkında en kapsamlı araştırmayı yapmış olan Justin McCarthy'nin araştırmalarına göre, Osmanlı vilayet teşkilatlanmasına göre ele alınaraktan, takribi olarak, gerek müslüman, gerekse gayrimüslim bazında Van vilayetinin nüfusu %80, Bitlis vilayetinin %70, diyarbakır vilayetinin %40, Erzurum vilayetinin ise %50 oranında düşmüştür(bunlarda göçlerin de etkisi olduğunu takdir etmek lazım).

4) Müttefik devletlerin ülkeyi işgali sonucu yol verilen ve bilhassa Yunan işgal bölgelerinde meydana gelmiş olan ölümler ve savaş esnasında cephe arkalarında yaşanan Türk-Yunan/Rum kapışmaları sonucu her iki taraftan da meydana gelen ölümler

5) Yunan ordusuyla beraber göçen Rum nüfusun bir kısmının yanısıra Yunanistan ile yapılan nüfus mübadelesi; 900.000 kadar Rum giderken, 400.000 kadar türk gelmiştir, ve haliyle bir nüfus azalışı sözkonusudur.

Bir önemli nokta da 1927 nüfus sayımında doğum yeri kriterinin ele alınmamış olmasıdır. Bu kriter ilk kez 1935 nüfus sayımında ele alınacak ve Anadolu'da o yıllardaki nüfus hareketliliği hakkında şaşırtıcı birtakım sonuçları ortaya koyacaktır.

Bunun yanısıra, bugünden bakarsak, 1927 sayımı, Türkiye'nin o dönemki tarım toplumu kimliğini, bugünlere kadar gelen nüfus patlamasının sebebi olan doğurganlık oranlarının yüksekliğini ve yaşam süresinin(life expectancy) düşüklüğü bakımından çarpıcı sonuçlar ortaya koymaktadır.

Ve son tahlilde, o dönemki Istanbul'un nüfus oranına bakacak olursak(yüzde 5), ve bugünkü en az yüzde 20'lik nüfus oranıyla karşılaştıracak olursak, Türkiye'nin ne kadar sağlıksız bir sanayileşme ve şehirleşme yaşadığını takdir ve tahmin edebiliriz.

Louis Franchet d'Esperey

2010-08-16T14:40:00.001+03:00

1.Dünya savaşı yıllarına tekabül eden zorlu zaman zarfında hizmet etmiş bir Fransız generalidir d'esperey..Esasına bakılırsa kabil bir general olduğu söylenebilecektir.

Zira Franchet d'esperey, evvela 5. ordunun 1. kolordusu komutanı olarak charleroi yöresinde sağ kanadı başarıyla korumuş, 5. ordu komutanı Charles Lanrezac'ın marne'a kadar geri çekilmesinden sonra fransız beşinci ordusunun başına getirilmiş ve akabinde birinci dünya savaşı'nın bir bakıma süresini ve kaderini de belirleyen Marne Muharebeleri'nde Marne Nehri'nin kolu olan Petit Morin Nehri bölgesinde Karl von Bülow komutasındaki alman 2.ordusunun sağ kanadına 8 eylül'de sürpriz bir gece saldırısıyla bu ordunun kolunu kanadını kıracak ve maneviyatını tüketecek saldırıyı icra etmiştir.

Bu taarruz Marne'ın kilit noktası olarak addedilir.

Akabinde bir süre görevine devam etmekle birlikte sonrasında terfiler alarak 1918'de Fransız Kuzey(Champagne) Orduları komutanlığına dek yükselmiştir. Bu durumda 4.-5.-6. fransız orduları onun kumandasında idi. Alman bahar hücumları akabininde Aisne taarruzu sonrası alman 1. ve 7. ordusunun kendi ordular grubunu geriye atması üzerine görevinden azledilmiştir. Zira ofansif doktrin yanlısı olan d'esperey, defansif önlemlere yeterince önem vermeyerek Alman kükremesinin aisne'de de başarılı olmasında pay sahibi olmuştur. Yunan, Fransız, İngiliz, Sırp birliklerinden oluşan karma Selanik merkezli Müttefik Balkan Orduları'nın başına getirilmiştir. Bu noktada tükenmekte olan Bulgar savaş eforuna, cephane ve iaşe üstünüğünün de payıyla Vardar Taarruzu ile son darbeyi vurmuştur. bulgaristan ateşkes talebinde bulunurken, akabinde bu ordu Makedonya içlerinden Sırbistan'a doğru yardırmıştır.

Balkan orduları kumandanı sıfatıdır onu Istanbul'a getiren. ve Fransız emperyal kibiriyle, bir kısım Osmanlı Levanten ve Rumlarının tahrikiyle Osmanlı/Türk bayrağını istanbul sokaklarında beyaz atıyla bir fatih edasıyla çiğneten..Bu kibirdir ki, infiale yol açmış, pragmatist İngilizler durumu anca toparlayabilmişlerdir. Neyse velhasıl gel zaman git zaman, tarih nankörlüğünü göstermiş, emperyal Fransa türkiye hakkındaki pozisyonunu değiştirmek durumunda kalmıştır.

Marshal of France, yani Fransa Mareşali unvanına sahiptir. 1856-1942 yılları arası yaşamıştır.

Afyon Mucizesi

2010-08-13T01:21:00.002+03:00

Her hafta sosyal bilim, her hafta tribal tarz yazacak değiliz. Biraz boğaza bakmak lazım. Yemeden yaşayabilen organizma yok malum.

Haşhaş diyarı Afyon'da, yol üstü bir köşede Dinar kazasında tatmış olduğum bir lezzet var. Çok basit formül aslında, ama lezzet ve enerji muazzam.

Formül net, Maranki hocalara falan gerek yok: Yoğurt, bal ve haşhaş..Bol miktarda, malzemeden esirgemeden karıştırıyorsun. Keyfine varıyorsun...Zımba gibi yerinden kalkıyorsun, yorgunluk, kırıklıktan bir zerre kalmıyor..

Emperyalist İstisnai Muamele

2010-08-05T02:26:00.000+03:00

"Emperyalizmin, sömürgeciliğin tarihinde ağır haksızlıklar, baskılar, sömürüler, hatta zulümler çok görülmüştür, kural budur. Ama emperyalistin, sömürgecinin yerli halka, "Buraları benimdir ve ben sizi burada istemiyorum. Çekin gidin" demesi hayli nadir bir olaydır. Bu istisnai muamele Anadolu Türkleri'ne, sonra da Filistin Arapları'na uygulanmak istenmiştir"

Prof. Cemil Koçak

Sırada, Türk Milliyetçiliği üzerine bir analiz olacak...Güzel olacak, yeterli zamanı ve enerjiyi ayırabilirsem..

"Kürt Meselesi" hakkında müthiş bir analiz

2010-07-26T04:31:00.004+03:00

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetay&Date=19.07.2010&ArticleID=1008808

adresinde mukim Prof. Nurşen Mazıcı'nın detaylı ve güzel analizi okunmayı ve övgüyü hak ediyor gerçekten...Israrla okuyunuz.

Mufassal Kıssa, Garip Efsane

2010-07-26T04:29:00.001+03:00

"Mufassal kıssa başlarsın, garip efsane söylersin"
Baki

Dipnot: Bilenler başka bir yerden de bunu hatırlayacaktır..

Zubrowka - Bir Özlem!

2010-07-26T04:19:00.000+03:00

Dünya üzerinde içmiş bulunduğum en iyisi, ve de iddialı bir şekilde dünya üzerinde ortalama bir vatandaşın mali ve lojistik açıdan ulaşabileceği içilip içilecek en iyi votka olduğu iddiasındayım Polonya işi Zubrowka'nın. Varşova'da bir gece ortalama bir barda tek bir shotla ve polonyalı ayyaş bir eski dostumun(hey gidi Pyotrik demek isterim şu an!) ısrarlarıyla başlayan bu müptelalığım şişeleri devirdi, bugünlere kadar geldi. şimdi bu votkanın hususiyetlerini sıralamaya geldi:

1) Sek içilebilite

Eğer kişi Rus ırkına mensup değilse, ve de ısınma yahut çabuk sarhoş olma derdi yoksa, votka dediğin sek olarak nedir, acı, alkol oranını hissettiren, içi seni dışı beni yakan, sek içilebilecek olsa da başka birşeyle karıştırdığında verdiği tadı ve lezzeti vermeyecek bir içkidir.

Her ne kadar Leh halkı bu jubruvka(okunuşu bu şekildir) denen şeyi genellikle elma suyu ile karıştırıp içiyorlarsa da makbulu sektir, boğazdan kayar gider. Ne acı bir tat, ne alkol içiyor olma hissi. Öylesi otsu öylesi yumuşak bir lezzet,yarım litre içsen kafası gelene dek bana mısın demezsin.

2) Ot

"Zubr" denilen bizon otu lezzetinin dört bir köşesine sinmiş, ona hafif yeşile kayan berrak sıvı kimliğini ve lezzetini kazandırmış, özgünleştirmiş ve katlamıştır. Zira içinde de bu ottan bir tane bulunur.

3) Dekor

Şişesi güzeldir, bir de kılıf niyetine yeşil ve tepesi kürklü bir şeyle satarlar, sağa sola dekor olarak kullanılır sonra bu kılıf.

İsmet inönü de severmiş bunu.Bialystok yöresinin mucizesi bu içeceği ısrarla polonya tarafında yaşayan eş dosttan isteyiniz(her nedense Polonya dışında rast gelmek zordur), bol miktarda piyasada bulunan sahtelerinden kaçınınız.

İnce Bir Çizgi / A Thin Line

2010-07-17T11:46:00.000+03:00

"Cruel Intentions" enteresan bir filmdi.../ "Cruel Intentions" was an interesting movie...

"Kathryn: My advice is to sleep with as many people as possible.
Cecile: But that would make me a slut, wouldn't it?
Kathryn: Cecile, everybody does it; it's just that nobody talks about it.
Cecile: So, it's like a secret society?
Kathryn: That's one way of looking at it."

"Kathryn: Benim tavsiyem olabildiğince çok kişiyle yatmandır.
Cecile: Ama bu beni bir kevaşe yapar, öyle değil mi?
Kathryn: Cecile, herkes bunu yapar; sadece hakkında konuşmaz.
Cecile: Yani bu bir nevi gizli bir örgüt gibi mi?
Kathryn: Bu da bir bakış açısı."

Cioranist Manifesto

2010-07-03T15:47:00.000+03:00

"İçgüdüsel olarak putlara taptığımızdan, düşlerimizin ve çıkarlarımızın nesnelerini kayıtsız şartsız şeyler haline getiririz"

"Olay haline gelme isteği, her birinin üzerine zihinsel bir karışıklık, ya da kişinin kendi istediği gibi bir lanet gibi etki eder"

"Bütün duygular mutlaklarını salgı bezlerinin sefilliğinden alırlar"

"Bizi çevreleyen şeylere, onlara isim verdiğimiz-ve ötelerine geçtiğimiz- ölçüde tahammül ederiz"

"Hiçkimse `havai`liğe hemen ulaşamaz. O bir ayrıcalık ve sanattır: her tür kesinliğin imkansız olduğunun farkına varan ve kesinliklerden tiksinen kimselerdeki yüzeysellik arayışıdır"

"Hayat ölümden fazla ürküntü verir:Büyük Meçhul odur"

"Atadan kalma ödlekliğimizin bize önerdiği çözümler, entellektüel edebinden yan çizmenin en beter yollarıdır. Yanılmak, kandırılmış olarak yaşamak ve ölmek;insanların yaptığı budur"

"Her geceden sonra, kendimizi yeni bir günün karşısında bulduğumuzda, o günü doldurma gerekliliğinin gerçekleştirilemez oluşu içimizi ürküntüyle doldurur"

"Anlar birbirini izler: Bir kapsamları olduğu yanılsamasına, ya da bir anlamları olduğu hayaline kapılmak için hiçbir sebep yoktur; cereyan eerler;seyirleri bizim seyrimiz değildir."

"Hayat, koordinatları belli olmayan bir alan üzerinde kopartılan patırtıdır; evren ise, sara hastalığına tutulmuş bir geometri..."

"Her varlık başka bir varlığın can çekişmesiyle beslenir"

"Kelimeler merhametlidirler: Narin gerçeklikleri bizi kandırır ve teselli eder"

"Düşkünlüğün kibiri olan isyan, soyluluğunu ancak yararsızlığından alır"

"Toplumun düzenini reddetmek de kabul etmek de aynı şekilde abestir."

"İnsanların var olmak ve harekete geçmek için sarıldıkları nedenleri, kendimde ortadan kaldırmak istedim. Sözle anlatılamayacak kadar normal bir hale gelmek istedim,-şimdi de sersemlemiş bir halde, budalalarla aynı düzeyde ve onlar kadar boşum."

"Ancak hakikate karşı hareket edilebilir. İnsan bütün bildiklerine rağmen, bütün bildiklerine karşı her gün yeniden başlar"

"Ebediyetle ilgili olan herşey, kaçınılmaz olarak harcıalem bir hal alır.

"Varoluşun içinden açıklamalarla sıyrılınamaz, buna ancak maruz kalınabilir"

"Başlangıçta, ışığa doğru ilerlediğimizi sanırız; sonra o hedefsiz yürüyüşten yorulur ve kendimizi yere bırakırız."

"Herşeyin beyhudeliği fikrinde ne ilerleme vardır, ne de bir sonuca varma"

"Hiçbir makul varlık tapınma nesnesi olmamıştır; bir isim bırakmamış, tek bir olaya bile damgasını vurmamıştır"

"Evren her bireyle başlar ve biter"

"Metafizikle bir tek genelev bağdaşabilir"

"Yaşam işaretleri: Zalimlik, fanatizm, hoşgörüsüzlük. Gerileme işaretleri: Canayakınlık, anlayışlılık, bağışlayıcılık"

"İnsanlık sadece kendini telef edenlere tapmıştır"

"Ürküntü devirleri sükunet devirlerini bastırır; insan olay bolluğundan ziyade olay yokluğundan rahatsız olur; tarih de onun can sıkıntısını reddetmesinin kanlı ürünüdür."

Zenginleşme?

2010-05-20T12:07:00.003+03:00

"In poor nations, the common people are comfortable; in rich nations, they are generally poor"

"Fakir uluslarda, genel olarak insanlar (madden) rahattır; zengin uluslarda, genelde fakirlerdir"

"Ideoloji" kavramını ilk kez ortaya atan Fransız aydınlanmacı teorisyen, "Das Kapital"'de "soğukkanlı burjuva doktrineri" olarak nitelenen Destutt de Tracy söylemiş, yanlış da dememiş. "Maddi Zenginleşme"nin toplumsal bazda tam olarak ne anlamlara geldiğini ve gelebileceğini, kapsamını ve süreçlerini sorgulamak isteyenler için iyi bir başlangıç noktası.

Thesis 11

2010-05-20T11:46:00.004+03:00

Berlin Humboldt Universitesi'nin girişine altın harflerle kazınmış Marx'ın motive edici 11. tezi

Thesis 11...

"Die Philosophen haben die Welt nur verschieden interpretiert; es kommt aber darauf an, sie zu veraendern."

"The philosophers have only interpreted the world, in various ways. The point, however, is to change it."

"Filozoflar dünyayı farklı şekillerde yorumlamışlardır; fakat esas olan, onu değiştirmektir."

Kanama # 1 : Planlama - 1

2010-04-29T14:06:00.001+03:00

Kanama...Bitmeyen Problemler(imiz) hakkında yeni bir seri.

Şu anki "plan" doğrultusunda

No : 1 --- Planlama

ile başlayacak,

No : 2 --- Denetim

ile sürdüreceğiz...

Planlama - 1

Türkiye'nin, ve bunun yanında toplumsal,ruhani,fiziksel,siyasal ve mental olarak bir takım şeyleri tam olarak oturtamamış bireylerin, ve dolayısıyla toplum, halk/millet ve devletlerin aksadığı en önemli noktalardan birisi, hatta belki de en önemlisi planlamadır.

Bitmeyen bir kanama, yok olmak bilmeyen bir atalet, ortaya çıkarılan ve meydana getirilenlerde verimsizlik ve temel eksiklikler, hatalar, kimi zaman kötü niyetli unsurlar, sonsuz görünen bir karmaşa sözkonusudur bu yığınlarda.

Bu aşamada planlamayı bir kaç bölüme ayırmak gerekmekte. En önemli kara delik, kamu hizmetlerini sağlayan kurum olduğu için devlette ise de, ya da devlet organizasyonunun büyüklüğü ve içindekilerin bize yansıma/akis ölçüsü nedeniyle bizi daha çok ilgilendirse de, planlama alanındaki kıtlık özel sektörler içinde de mevcuttur. Örneğin Türk özel sektörünün, büyüğünden küçüğüne her tür şirket veya ticari işletmenin kurumsallaşmayı ve markalaşmayı doğru dürüst becerememesinin altında da bir ölçüde bu sıkıntı yatmaktadır. Hatta bu sıkıntıyı sadece örgütsel, organizasyonel boyuta indirgemek yetersiz kalacaktır. Bunun toplumdan bireye değil, birey bazında yaygınlık nedeniyle topluma yayıldığının bilincinde olunması gereği de kritik bir noktadır. Bireysel / ailevi / topluluksal ölçüde benzer sıkıntılar yukarıda söylediğimiz insan gruplarının direkt olarak hayatlarının içinde.

Planlamanın başarılamamasının altındaki yatan faktörler ve planlama alanları ayrı ayrı irdelenmelidir. Zannımca şu şekilde bir ayrıma gidilebilir.

1- Alan Planlaması : Şehirler, kasabalar, köyler... Bununla da sınırlı değil, ormanlar, milli parklar, anıtlar, ören yerleri ve turistik bölgeler, dağlar, ve hatta odalar, metrekareler, veyahut da panolar, duvar parçaları... Alan olarak tezahür edebilecek her türlü hacimsel birimin maksimum fayda ile alana zarar vermeksizin ve alanı ihya edebilecek şekilde, fazlalık ve lüzumsuzluktan kaçınarak, objektif olarak duyuları rahatsız etmeyecek ve hoşa gidecek biçimlerde kullanımı...

2- Mali Planlama: Maliyet dökümleri. Girdi-çıktı hesapları. Detaylı bir hesaplama ve etkin bir varsayım ile meydana getirilmek istenen şeyin risk ve insan faktörleri de göz önünde tutularak minimal-ortalama-maksimal skalada emek, çaba ve parasal anlamda tutarı ve bunun mantığının bireylerde de oturtulabilmesi. Ne ceplerde akrep beslemek, ne de bol miktarda yağı oraya buraya sürmek. Ortaya çıkarılacak olanın verimi, getirileri ve götürüleri, detayların en ince parçasına kadar düşünülerek gözden kaçırılmaması.

3- Kurumsal Planlama: İcra edilmek istenenin en doğru ve düzgün bir şekilde başarılması için geliştirilecek ve kurulacak olan sistematik. Gerek yetkisel ve operasyonel gerekse insani sınırların ve gerçekten uygulanacak olan, havada kalmayacak temel prensiplerin efektif bir şekilde belirlenmesi ve nihai olarak herkesin işini meyve veren bir birlikte çalışma ile,doğru,dürüst ve layıkıyla yapması için gereken düzenlemelerin ve yapıların oluşturulması. Bununla birlikte pratikte işe yarayacak olanın en dikkatli biçimde ortaya çıkarılması, katı standardizasyonlarla veya var olan modellerle yetinilmeyip, en uygun çözümlere, kalıplara takılmaksızın, fakat yüksekten de uçmaksızın ulaşılabilmesi.

4- Meydana Getirilecek Olanın Planlaması: Ortaya çıkarılmak, icra edilmek, meydana getirilmek istenen maddi veya manevi değerin amaçladığı etki, varlığının doğru yerde olması, genel olarak getirilerinin, götürülerini aşması; götürülerinin geri döndürülemeyecek zararlara yol açacak derecede büyük ölçekte olmaması, getirilerininse rasyonel bir bakış açısıyla tamamen farazi ve varsayımsal getiriler değil, somut anlamda getiri niteliği taşıması. Meydana getirilecek olanın faydalı olması dışında mevcut imkanlar dahilinde olanca bir fonksiyonellik, pratiklik, estetik taşıyabilmesi, faydalarının saman alevi niteliğinde kalmasındansa uzun vadeye yayılabilmesi. Nitelik gereği önceki durumdan bir fark yaratabiliyor olması.

Bütün bunların teferruatlı analizine, sebep ve sonuçlarına girecek olduğumuzda ise bambaşka noktalar ortaya çıkıyor. Onlara da ikinci yazımızda değineceğiz.

Aşağı Türleşme Devri?

2010-04-28T15:27:00.000+03:00

"Yaptıklarıma pişman mıyım? Sanmıyorum. Şunu çok iyi biliyorum ki, bağlandığım davanın işlemediği kanıtlandı. Belki de onu seçmemeliydim. Fakat öte yandan, eğer insanların daha iyi bir dünyaya ilişkin herhangi bir idealleri yoksa, bu bir şeyleri yitirmiş oldukları anlamına gelir. Eğer erkekler ve kadınlar için tek ideal maddi değerler elde etmek suretiyle kişisel mutluluk peşinde koşmaksa, insanoğlu bu durumda bir aşağı tür olmanın ötesine geçemez."

Eric Hobsbawm

Not: Ekşisözlük'ten loser name'e teşekkürlerimle

Kim Ölür?

2010-04-22T16:02:00.003+03:00

Tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı,
Görmek istemekten kaçınanlar,
Yavaş yavaş ölürler.

Pablo Neruda

Zeka Skalası

2009-11-13T13:37:00.000+02:00

"Küçük zekalar insanları,
Ortalama zekalar olayları,
Büyük zekalar fikirleri tartışırlar..."

Eleanor Roosevelt

Roosevelt familyasından bu hanım nine hakkında ise daha sonra ayrıntılı yazacağım.Enteresan bir kişilik.

Özlediğimiz Ağlama Duvarımıza

2009-11-10T04:08:00.000+02:00

"Now that he is safely dead
Let us praise him
Build monuments to his glory
Sing hosannas to his name.
Dead men make
Such convenient heroes: they
Cannot rise
To challenge the images
We would fashion from their lives.
And besides,
It is easier to build monuments
Than to make a better world."

"Madem ki öldü salimen
Bırakın yüceltelim onu
Anıtlar inşa edelim görkemine
Adına rahmet okuyalım
Ölmüş adamlardan çıkar
Böyle münasip kahramanlar: onlar
Dirilemezler
Karşı çıkmak için
Yaşamlarından biçimlendireceğimiz imgelere
Hem, üstelik
Daha kolaydır anıtlar yapmak
Daha iyi bir dünya yaratmaktan"

Carl Wendell Hines

not: Ekşisözlük'ten marikaki'ye teşekkürlerle

Başlıksız

2009-11-09T21:56:00.001+02:00

Ona bir yerlerden bir şekilde baktığımda; adını duyduğumda değil, belki gördüğümde bile değil, ama resimlerine, benim ona kafamdaki safi hayallerle dolu, onu temiz bir şekilde mükemmelleştirdiğim dünyamda verdiğim yerin ilk ve asli kaynağı olan o resimlere baktığımda, o durdurulamaz sıkıntı beni buna zorladığında, hep "Neden?" diye soracağım ve asla cevap veremeyeceğim. Asla bilemeyeceğim. Asla sorgulayamayacağım. Kayıtsız razı oluşlar da böyle başlar zaten. İsyan edebilmek isteyeceğim, çıldırasıya. Ama elimden hiçbir şey gelmeyecek. O zaten teferruatın çoğunu, hiç anlayamayacak.

Elde olacak yeni olası bir bekleyiş, arayış, elde, hep acıyacak olan bir ufak yara izi gibi, derinliklere atılmış kör bir bıçağin hafiften acıtan ama öldürmeyen kesisi gibi kenarda köşede her dem kalacak olan içten içe, aksettirilemeyen hüzün.

Umut insanın zehiridir. Nokta.

Kaçırma / Miss it not

2009-11-02T21:42:00.000+02:00

Söylenecek çok fazla bir şey yok aslında. Dopdolu ve derinlikli diyaloglar, başarılı senaryo ve akıcı, sürükleyici örgüsü, sürekli değişen açılarda, kimi zaman şaşırtan muhteşem çekimler, titiz seçilmiş ve dizilmiş sahneler, muhteşem oyunculuklar, emperyal dönem kentlerinin arşidükü Viyana'nın dört bir yanından en güzel mekanlar, sahnelerdeki modu aynen yansıtan harika müzikler. Bu film ve ardılı Before Sunset 150 kez izlenmeli. Hele bir de Issız Adam ve muadilleri gibi önümüze sunulan kuru saçmalıklardan sonra... Aşağıdaki diyalog, Amerikalı bıçkın karizmatik delikanlımız Jesse(Ethan Hawke)'nin, maceracı çok bilmiş Fransız kızı Celine(Julie Delpy)'i tren istasyonunda gitmekten vazgeçirme, başka bir dille, elinden kayıp gitmesini engelleme sahnesi...Filmin en güzel noktası.Bence...

Jesse: Alright, I have an admittedly insane idea, but if I don't ask you this it's just, uh, you know, it's gonna haunt me the rest of my life

Celine: What?

Jesse: Um... I want to keep talking to you, y'know. I have no idea what your situation is, but, uh, but I feel like we have some kind of, uh, connection. Right?

Celine: Yeah, me too.

Jesse: Yeah, right, well, great. So listen, so here's the deal. This is what we should do. You should get off the train with me here in Vienna, and come check out the capital.

Celine: What?

Jesse: Come on. It'll be fun. Come on.

Celine: What would we do?

Jesse: Umm, I don't know. All I know is I have to catch an Austrian Airlines flight tomorrow morning at 9:30 and I don't really have enough money for a hotel, so I was just going to walk around, and it would be a lot more fun if you came with me. And if I turn out to be some kind of psycho, you know, you just get on the next train.

Jesse: Alright, alright. Think of it like this: jump ahead, ten, twenty years, okay, and you're married. Only your marriage doesn't have that same energy that it used to have, y'know. You start to blame your husband. You start to think about all those guys you've met in your life and what might have happened if you'd picked up with one of them, right? Well, I'm one of those guys. That's me y'know, so think of this as time travel, from then, to now, to find out what you're missing out on. See, what this really could be is a gigantic favor to both you and your future husband to find out that you're not missing out on anything. I'm just as big a loser as he is, totally unmotivated, totally boring, and, uh, you made the right choice, and you're really happy.

Celine: Let me get my bag.

Mut

2009-11-02T08:23:00.001+02:00

" İnsan başta hiç mutlu degildir, ama bütün hayatını kendisini mutlu edecegini sandığı bir şeyin peşinde çabalayarak geçirir; nadiren amacına ulaşır, ulaştığında da yalnızca düş kırıklığıyla karşılaşır. Sonunda bir enkaz gibidir ve limana direkleri ve donanimlari yok olmuş bir şekilde gelir. Ondan sonra da mutluluk ya da mutsuzluk aynıdır. Çünkü hayatı içinde bulunduğu her dakika, yok olan andan fazlası değildir ve şimdi de sona ermektedir."

Arthur Schopenhauer
Fi Tarihi
Mut / Mersin

Yaz, bir kenara yaz...

2009-11-01T20:34:00.000+02:00

Yazacağım.
Yazamıyorum.
Parça pincik taslaklar, bölük pörçük paragraflar var elimde, hepsi bu.

Kimisi kağıt parçalarında çekmecelerde, kimi not defterlerinin orta sayfalarındaki gizli köşelerinde, kimi bilgisayar masaüstümde, kimisi ufak bir flash disk hafıza belleğinin ücra bir klasörünün içinde. Bir kısmı derli toplu, bir kısmının hiç hayrı yok.

Italo Calvino da öyle yaparmış. Gittiği farklı yerlerden, şehirlerden kendine aksedenleri küçük not defterlerinde tutup kitaplarını o notların kitap formatına formüle edilişi ile yazarmış.

Uzun bir süre yazmamış, günleri, geleni geçeni, duygu ve düşünceleri belgelendirmemiş olmam bir hataydı. Bir senedir bunu bir nebze yapmaya çalışıyorum.

Bir sene içinde. Bir sene içinde bitmiş olacak.Diye umuyorum. Düşündüğüm bir iki kesin isim var, ama adı bende saklı. Belki de sandığım kadar değeri ve gücü yok parça parça benliğimden kopmuş olan ve olmakta olan sözlerimin. Ama içimden bir his öyle olmadığını söylüyor, eğer ben ayıklama ve imbikten geçirme prosedürünü doğru yapabilir ve de örgüyü doğal, uygun ve akıcılık sağlayabilecek bir platform üzerine oturtabilirsem...

C.

2009-10-31T05:11:00.001+02:00

"Küçük kumarlarınız vardır. On kuruşluk tombalalar. Şimdi kim bilir kaç kere evde, kim bilir kaç kadının 'Aman ayol, bu ne kötü şans böyle,' sözüne kim bilir kaç erkek 'Üzülmeyin, kumarda kaybeden aşkta kazanır,' diyordur. Kim bilir kaç erkek de acele edip bu sözü ondan önce söyleyemediler diye onu kıskanıyordur.Biliyorum sizi.Küçük sürtünmelerle yetinirsiniz.Büyüklerinden korkarsınız.Akşamları elinizde paketlerle dönersiniz.Sizi bekleyenler vardır.Rahatsınız.Hem ne kolay rahatlıyorsunuz.İçinizde boşluklar yok.

Neden ben de sizin gibi olamıyorum? Bir ben miyim böyle düşünen? Bir ben miyim yalnız ? "

Grup Vitamin - Istanbul'da

2009-08-04T03:10:00.000+03:00

Bizi uzun yıllar güldüren gayri-ciddi adamların, bu ülkede yaptıkları şeyi,her nasıl adlandırmak gerekiyorsa, sadece kendilerinin yapmış olduğu özel adamların, son derece ciddi ilk, tek ve son şarkıları...

Grubun baş aktörü Gökhan Semiz'in ardından tekrar çıkarılmış ve bu nispette daha da bir anlamlı.

Ve.

Çok yazık.!

Hangi şarkı mı?

Tık atın

Bu şarkıyı tek celsede geçmek gerekirdi.

Grup Vitamin'e ayrıca değineceğim. Uzun uzun. Damgalarını vurdular yediden yetmişe belleklere, her ne kadar gitmiş olsalar da.

Dipnot: Bu yazıda yakaladığım bayık Yılmaz Özdil üslubu için özürler ola...

Acıya Dair

2009-07-17T01:42:00.000+03:00

Ve bir kadın konuşarak, bize Acı'dan söz et dedi.
Ve o dedi ki:

Acınız idrakınızı saran kabuğun kırılmasıdır.

Nasıl meyvanın çekirdeği kırılmak zorundaysa, canevinin güneşi görmesi için, siz de acıyı tanımak zorundasınız.

Ve eğer yüreklerinizi yaşamlarınızın gündelik mucizeleri karşısında merak ve hayranlıkla dolu tutabilsediniz, acınız da en az sevinciniz kadar harikulade görünürdü.

Ve yüreğinizin mevsimlerini kabullenirdiniz, tıpkı tarlalarınızdan geçen mevsimleri her zaman kabullendiğiniz gibi.

Ve hüznünüzün kışlarını dinginlikle seyrederdiniz.

Halil Cibran

Lizbon'da Bir Huzursuz

2009-07-14T03:28:00.000+03:00

Bir şey kalmaz geride, hiç bir şey. Hiçiz biz.

Biraz güneşte, biraz havada geciktiririz

üzerimize çöken solunamaz karanlığı,

Küçük düşürülen, dayatma altındaki yeryüzünü.

Üreyen, ertelenmiş cesetler,

kararlaştırılmış yasalar, görülmüş heykeller,

Bitirilmiş methiyeler...

Her bir şeyin kendi mezarı vardır.

Bizlerin, bildik bir güneşin kan bağışladığı etin akşamı

oluyorsa

onların neden olmasın.

Öyküyüz biz, öyküler anlatan, başka hiç...

Fernando Pessoa

Ve Çocuğun Uyanışı Böyle Başladı...

2009-07-13T20:39:00.000+03:00

Ey gece sen de aldatıldın

Sana da tuzak kurdu yüzü güneş parıltılı kız

Cahit Zarifoğlu

Adamlar, Adamlar !

2009-07-11T03:00:00.000+03:00

"Romen" Diyojen bir gün sokak ortasında, "Adamlar! Adamlar! " diye haykırmaya başladı. Halktan, eşraftan bir kısım insan etrafına toplandı. "Romen" Diyojen, "Ben adamları çağırıyorum!" diyerek sopası ile onları ürküttü.

Elitizm ve Ayrım

2009-07-08T05:11:00.000+03:00

Arkadaşım.
Etrafına bak.
Senin üstündeki ve görüntün sana göre daha güzel diye,
Senin paran daha fazla diye,
Senin ailen ve her anlamda senin gibi olduğuna gönülden inandığın, çevren senin o at gözlüklü çerçevende sözde daha üst bir toplumsal ve bireysel statüye sahip diye,
Sen daha iyi bir okulda okuyup da salt bu nedenle kendini daha "eğitimli" zannediyorsun diye,
Senin başkaları üzerinde oluşturduğun menfi etkiler nedeniyle gücünün daha çok olduğunu sanıyor, kendini kudretli ve haşmetli görüyorsun diye,
Sen kendini bir halt zannediyorsun diye,
Sen kendi söylediklerini, konuştuklarını, yaptıklarını daha matah, daha komik, daha önemli zannediyorsun diye,
Sen çakalsın, senin gözün açık diye,
Sen kendince çok birşeyler yaptığını, en doğruyla iştigal ettiğini düşünüyorsun diye,
Senin meşgalenin kendine yine kendi kriterlerine daha fazlasını getiriyor diye,
Sen diğerlerinden çok farklı, özgün ve de özel olduğunu sanıyorsun diye,
Sen çok aktivitede, çok farklı mekanlarda bulundun diye,
Sen kendi kriterlerine göre üstünlük tanıdığın kendin gibilerle aynı çevredesin diye,
Sen dışarıya muhteşem bir imaj veriyorsun ve kendine temelsiz bir biçimde güveniyorsun diye,
Senin ve de çevrenin yaşadığın, bulunduğun, çalıştığın, takıldığın yer madden daha çok değer barındırıyor diye,

Nasıl diğerlerinden üstte oluyor, onları nasıl hor ve hakir görüyor, eziyor, onlarla nasıl maytap geçiyorsun?

Aynaya bak, bir de sokağa çıktığında gördüklerine bak. Seni diğerlerinden ayıran gerçekten nedir?

Sen kimsin? Bütün bunları haklı çıkaracak ne yaptın? Kim olduğunu zannediyorsun? Senin ve benimsediklerinin artıları, kendi kafanda yarattığın bir avuç saçma sapan kriterlere göre çok, ama bunun dışında gerçekten var mıdır ve varsa nedir? Bilincinde ve bilincinin altında bütün bunları oluşturan etmenler nelerdir?

Peki bütün bunlardan sonra sen niye haklısın? Nasıl bunları yapabiliyor ve kendinde ciğer, kalp ve beyin olduğu iddiasında bulunabiliyorsun?

Seni aşağılık elitist seni...

Gecenin Menüsü - 6

2009-07-07T08:39:00.001+03:00

1-Yann Tiersen - Summer 78

2- Radiohead - All I Need

3- Ezgi'nin Günlüğü - Oyun

4- Ricardo Villalobos - Chromosul

5- Sufjan Stevens - Chicago

6- Fahir Atakoğlu - Yeşilada(Kıbrıs Belgeseli)

7- Moloko - Familiar Feeling

8- The Cardigans - War

9- Fairground Attraction - Perfect

10- Beck - Everybody's Gotta Learn Sometimes

Yangın Yeri'nde Bir Can İmişem...

2009-07-05T22:33:00.000+03:00

Yazıklardan yazık beğenilmesi gereken, Türkiye adına, insanlık adına, Sivas kenti adına utançla sınırlanamayacak derecede elem dolu bir gündür 2 Temmuz 1993..Sivas Katliamı'nın günüdür.

Eskilerden nam salmış hemşerileriniz, peygamberiniz ve nicesi karşılarında görse sizleri suratınıza tükürürdü. Kabadayı ağanız Muhsin Yazıcıoğlu'nu, hatta eğer gerçekten böyle bir adamın mevcudiyeti sözkonusuysa Osama bin Laden'i bile aratmadınız.

Cumhuriyet tarihinde yaşanan ikinci Menemen Vakası'dır. Ve işin en acı tarafı, olayın sanıkları Sivas'ta, hatta Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde aramızdadırlar. Sokakta dolaşıyorlardır, tam kasıt ile nitelikli şekilde, ve esasen dine aykırı olmasına rağmen din saikiyle, canavarca hislerle ve görülmemiş yöntemlerle, saatlerce taşlayarak, yakarak, barikatla hapsederek insan öldürmek suçunu fail/azmettiren/yardımcı olarak işlemişlerdir ve hala aramızda dolaşmaktadırlar. Oturduğun kahvenin köşesindeki masada çay içmektedir, cuma namazında sağ arka köşende cemaatin bir parçasıdır, tapu memurluğunda arka sıranda bekleyen vatandaştır, meydanın solundan girdiğinde göreceğin süpermarkette elindeki poşete domates doldurandır, hatta 2 sene önce Madımak Oteli'nin altındaki kebapçıdan doymuş bir şekilde sırıta sırıta ayrılmıştır. Yarın "şartların olgunlaşması" ve ustalıklı provokasyon olması halinde yeniden yaşanmayacağını kimse iddia edemez. eğitimsizlik ve cehalet olayın ortaya çıkmasının belki bir sebebidir, ancak yok, bunla kısıtlanamayacak kadar vahimdir olay. İnsan mefhumu o gün Sivas'ın göbeğinde ortadan kalkmıştır. orada olayın aleviymiş- sünniymiş ve benzeri ayrımlarla hiçbir alakası yoktur. Aşık veysel'in dizelere döktüğü davamız, "insanlık davası" hasarları geri döndürülemeyecek şekilde satılmıştır.

Ya devlet, ordu, polis vesaire. Siz o insanları oraya devlet olarak kendiniz davet ettiniz. Sivas valiliği'nin davetlisiydi o insanlar. Diri diri yakıldılar. Müdahale edilemez miydi? (bir adam dahi çıkıp "Quo vadis" birader? diye sormadı).. Saatlerce izlenen o olayların durulması sağlanamaz miydi? O günlerde sivas ve çevresinde devlet adına sorumlu olan herkes, bugün "o kadar büyümesini beklemiyorduk" defisi altına sığınacaktır. Halbuki istek meselesi. O masum adamlar orada o gün kurtarılmak istenmedi. ve kamu hizmetinin, dolayısıyla da bir devletin en önemli fonksiyonu olan güvenlik, yerlere sürüldü, devlet o vatandaşları adına yükümünü yerine getirmedi, ve türk vatandaşlığının ne kadar ucuz olduğu gözler önüne serildi. Olayları 3-5 çapulcunun eseri olarak nitelendirmenin mümkün olmadığı elbet ki biliniyor. Adına ne derseniz diyin, gölgede kalan, Türkiye'nin 50'lerinden itibaren damgasını her yere vurmuş derin izler o gün de oradaydılar. Ve bu bir grup fanatik sadist, tıpkı eskilerden beri kapı aralığında doğru zamanı bekleyen derin izlerin provokasyonuyla işlerine başlarken, aynı izlerin etkileriyle bir insanlık davasının satılmasına nihayetinde yargı mekanizmaları da alet oldu. O günün sorumlularının yargılanması dahi yıllarca geciktirilip hukuk komedyası haline dönüştürüldüyse, orada var olan binler hala ellerini kollarını sallayarak dolaşıyorlarsa, daha hangi hukuk devletinden bahsediliyor bize, hangi adaletten bahsediliyor? Bu olayların bir daha yaşanmaması için hangi caydırıcılık unsuru, hangi güven duygusu, hangi ibret timsali, hangi cezai uygulama mevcut?..Zamanaşımına uğrayan dosyalarda, bugünlerden kaçabilecek, ama yarından, o da olmadı bir başka dünyadan, bir başka yaşamdan kaçamayacak bir utancın, yarenin, basiretsizliğin delilleri yatıyor.

Srebrenica'da aval aval baktılar, kasten müdahale etmediler diye bela okunan Hollanda askerlerinden ne farkı vardı orada devlet birimlerinin...Yahut orada yapılanların Srebrenica'dan sayı dışında ne eksiği vardı.

Ey Mehmet Ağar'lar, hani bizim yediğimiz pekmez gittiğimiz antep idi, hani sizi bilen bilirdi. Hani Tansu Çiller'ler ya yapıyordunuz, ya yapıyordunuz da irade şovları sergiliyordunuz. Hani Şevket Kazan'lar, Necmettin Erbakan'lar, hani hakiki Müslüman sizlerdiniz, hiç mi Bakara Suresi okumadınız da "Zulüm ve baskı adam öldürmekten daha büyüktür" kısmını görmediniz, hiç mi Maide Suresi'nden Habil ve Kabil'in hikayesini okumadınız. Devrin Sivas Belediye Başkanı Temel Karamollaoğlu, üst derece bir kamu görevlisi sıfatıyla, "Gazanız mübarek olsun" diye bağırırken, acaba ne adına, hangi gaza'dan bahsediyordu. ben bilemedim.

Ve türkiye. Tasların ve hamamların atalet içinde çürümeye terk edildiği "kutlu addettiğimiz" diyar. Televizyonlarda doğru düzgün bir haber yok, gazetelerde kenarda köşede(tahmin edersiniz ki "bazı" kurumlarda hiç bir ibare dahi yok). Milyonların toplanıp bağırması, yuhalaması gereken bu kara günde, biz her zamanki gibi evimizdeyiz, işimizdeyiz gücümüzdeyiz. Ucu bize dokunmadı çünkü. Kafamızda lanetleriz olup biter. Bitmiyor işte. Bu zihniyetin, korkutulması, sindirilmesi gerekiyor ki, korkudan ses etmeye cüretleri dahi olmasın. Bunların çolukları çocuklarının olan bitenden haberdar edilmesi, eğitilmesi gerekiyor ki, gün gelip bu yaptıklarından dolayı babalarının yüzüne tükürebilsinler. Zaten zayıf olan toplumsal bilinç ve hafızamızın, bu gidişatla uzun vadede ayakta tutulabilmesi mümkün değil...

Sivas katliamı,naçiz kanımca gerçekten de 90'lı yılların genel tarihi açısından da özgün bir olaydır. zira var olan her türlü müspet değerin bu kadar alenen çiğnendiği ve her türlü menfi değerin büyük bir coşkuyla icra edildiği bir gün o yılların modernite iddiasında olan bir ülkesinde, çok nadirdir. İnsanlık, başta yaşama hakkı olmak üzere bahsedilebilecek her türlü insan hakkı,hukuk/adalet/hakkaniyet, her türlü din kuralı, ne kadarı varsa sayabileceğiniz her türlü insani değer, gelenek/görenek/örf-adet çiğnenmiş; bunlar olurken, cinayet, kaos, suç, kan, canavarlık, atalet, gaflet, dalalet,cehalet ve sonunu getirmeksizin sayabileceğiniz her tür menfi değer göklere çıkarılmıştır...

Bitiriş gene Aşık Veysel'den olsun:

Yezit nedir ne Kızılbaş,
Değil miyiz hep bir gardaş,
Bizi yakar bizim ateş,
Söndürmektir tek çaresi

Bu âlemi yaradan bir,
O'dur külli şeye kadir,
Alevi Sünnilik nedir,
Menfaattir var varası

Var varası menfaat...!

Limanlar

2009-06-24T02:09:00.000+03:00

Halatlar limanlarda,

Umutlar limanlarda,

Hayatlar limanlarda...

Ama biz bozkırların insanlarıyız...

Bilmeyiz bundan da gayrısını,

Dipnot: Sonu olmayan cümleler virgülle biter, ki devamı gelebilsin. Bir başka zaman diliminde sesimiz çıkabileceğinde, duyurulacağında.

Giderayak

2009-06-19T02:34:00.000+03:00

İnsan birşey bırakmak ister
Yitişlerde, terkedip gidişlerde.
Kimseye sitemim yok,
Sadece aklım almadı...

Yıpra...

2009-06-19T01:45:00.000+03:00

Hepiniz önce kendi savaşınızı vereceksiniz...

Resim: Philip Jakob Loutherbourg : İspanyol Armadası'nın Yenilgisi, 1796

Gecenin Menüsü - 5

2009-06-17T02:50:00.000+03:00

1- Ennio Morricone - The Ecstasy of Gold

2- Tool - Parabola

3- Blink182 - I Miss You

4- Telepopmusik & Angela McCluskey - Don't Look Back

5- The Scorpions & Berlin Philharmonical Orchestra - Send Me An Angel

6- The Kooks - One Last Time

7- Starsailor - Four To The Floor

8- The Radio Dept. - Your Father

9- John Legend - PDA(We Just Don't Care)

10- Coldplay - Lost(Remix feat. Jay-Z)

I'm Forever Blowing Bubbles

2009-06-16T15:54:00.001+03:00

I'm forever blowing bubbles,

Pretty bubbles in the air,

They fly so high

They reach the sky

And like my dreams,

They fade and die

Fortune's always hiding

I've looked everywhere,

I'm forever blowing bubbles,

Pretty bubbles in the air...

Hayatın içinden mükemmel dizeler gibi. Bir şiir/şarkı sözü gibi. İnsana dair pek çok hissiyata ve noktaya dokunaraktan..

Bir takımın sahip olabileceği en güzel marş da bu olsa gerek. West Ham United'ın marşı. Hayatın ta içinden. Muzafferlerin marşı değil. Orta sıra takımının ve onun sadık fanatiklerinin mağrur ve gururlu marşı.

Sonsuza kadar baloncukları üflemeye devam. Gökyüzünde patlayıp kaybolsalar dahi. Saklanan talihe karşı gelerekten...

P.S.: Kardeşim Cahit'e teşekkürlerimle. Ek olarak, Green Street Hooligans adlı filmi mutlaka izlemek gerekirmiş diyorlar..

That Drive for Isolation

2009-06-09T18:31:00.001+03:00

I guess it just comes at some point and never wanna leave you alone for a lifetime.

But, as human is a social existence, socially-driven and socially-motivated, or in another point of view, grown to be so out of the effect of the current society's collective unconscious whatsoever, there is still the necessity to console yourself and compensate for the lost socialization process and put something replacing that.

Well. I guess there are supposed to be some ways. There are no definite cures, however supposed to be some ways to enhance the situation. Music is one of them, Interactive World and the Internet, is definitely another one, and more and more people switch to that method each day. Well, in many cases, if you haven't yet found your soul twin or someone like that you might wanna refer with another cheesy/weird name, there is the pressure of P2P, Face-to-Face barrier and question of being locked at the mutual conversations.

But at the same time, it is not just a matter of conversation, too. It is at the same time a matter of behavior and as the age goes further and when you even see the early whites in the mirror, you also get the understanding of this fact: However much you like the people, however deep you are tied to them, you simply cannot stand their behaviors, manners or styles. Maybe they also cannot stand you, too. But every person is responsible with his/her own case, so, leaving apart the fact that empathy is a necessity in any relationship, every person will try to rectify and direct his/her own case.

Well. Je weniger, desto besser? Oder je mehr, desto super?

Büyük Harp'ten Unutulmaya Yüz Tutmuş Bir Mareşal

2009-06-09T06:19:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra. Yeniden tarih yazınına konsantre olabildiğim bir askeri tarih temalı biyografik pasaj. Alanımız elbette ki favorimiz. Büyük Harp! Öznemiz ise Sırp Mareşal Radomir Putnik...

Radomir Putnik, 1847-1917 yılları arasında yaşamış, Sırp Ordusu'nun Birinci Dünya Savaşı esnasındaki başkumandanı.
Sırbistan'ın Avusturya-Macaristan tarafından Alman ve Bulgar yardımı olmaksızın 1915 sonuna dek alt edilemeyişinin nedenlerinden birisi.
Sırplar'ın büyük mareşali 93 harbi esnasında osmanlı'ya karşı savaşmış, kariyerinin ilerleyen safhalarında her iki balkan savaşı'nda * da sırp ordusunu askeri anlamda başarı ile kumanda etmiştir.

Oskar Potiorek(Tarih sahnesinde bir başka yazının öznesidir) kumandasında gelen Avusturya-Macaristan ordularının taarruzlarını, sayısal dezavantaja rağmen(220.000 askere karşı 170.000 asker), savunma tarafında olmanın verdiği artıların da yardımıyla, 1915 Aralık ayına kadar birden fazla kere durdurmuş, sağlanan erken ilerlemeyi geriye itmiştir.

Statüko 1915 sonunda, Almanya'nın, "eeeh yettiniz bee" diyerek mide bulandıran küçük sinek haline gelmiş olan sırbistan'ı temizlemeye karar verip August von Mackensen komutasında takviye kuvvet göndermesi ve de Bulgaristan'ın belin arkasından sırbistan'ın omurlarına bıçağı sokuvermesi sonucu iki ateş arasında Sırplar'ın mağlubiyetiyle sonuçlanırken, yenilmiş olan Sırp ordusu tam mevcut Arnavutluk yönüne doğru ilerlemeye çıkmış, kışın ortasında sayısı on binlerle ölçülen sayıda ölümle sonuçlanan dağların arasından gerçekleştirilen bu uzun yürüyüşte Putnik de ordusuyla beraber kalmıştır ve çeşitli zatürre vb. hastalıklar geçirerek, bir sene kadar sonra, zaten önceden bozuk olan sağlık durumu ölümüne yol açmıştır.

Bu esnada eklemek gerekir ki, Sırp Ordusu bu süre içinde Korfu Adası'nda yeniden örgütlenecek ve Yunanistan'ın harbe katılmasıyla Selanik cephesinde görev alacaktır.

Mareşal'in büyük savaş başladığı esnada Avusturya-Macaristan toprakları dahilinde termal fizik tedavisi görüyor olması ve savaş başladıktan sonra Sırbistan'a serbestçe dönebilmesi de enteresan bir detaydır. düşünün ki 1 numaralı düşmanınızın en yetenekli,kıdemli ve rütbeli kumandanı topraklarınızda ve siz onun ülkesine elini kolunu sallaya sallaya dönüp size karşı harp idaresini eline almasına ses etmiyorsunuz. Belki de o dönem ne sebepten çıkmış olursa olsun harbin de bir edebi adabı varmış, eh?

The Disappointment Series

2009-06-09T04:38:00.000+03:00

The question of disappointment is a frequent question I have been examining(well not scientifically, better to say creating some brain trash by myself). Probably due to some experiences, maybe as a great piece of human life, and most and most probably as I see as the key feeling towards general mood, and a key motive of the reasons of many things, for the man.

Today, I surprisingly wanted to express myself in another language. That could have been even German. Thank God it is not, both for the writer and reader, for very clear reasons involving the capacity of the writer and the understanding of the reader :)

Anyway. How would you recognize that you are disappointed over something? Do you recognize it at all? As you don't know the alternative result, and as the alternatives will never be known to anyone, can we say that disappointment is a fake feeling that man sickly creates in his own mind? Do only the souls which are not sane enough(as nobody is perfectly sane) experience it deeply? Is inner-peace & restlessness relative to the level of the disappointment?

How would and shall a disappointed man behave? Aggressive and determined, or with a silent acceptance and literal maturity(However you might define it)? What change does it make with regards to the disappointments occurring within your control or out of your control? Can you really figure whether it was under your control or not,too? How far disappointments can take you, and what would they make you do, or refrain from the certain things you might have done without them previously happening?

Too many questions without much exact answers.

Es klingelt irgendwie von einer anderer Konstellation, aber noch, es ist in den Grenzen von dem Erd. Und ja, etwas Grün wird gut sein...

Anti-İnşirah?

2009-06-08T01:50:00.000+03:00

Üzerine herhangi bir umuda sahip olmadığın şeyi sevemezsin.

İşte bundandı(r) birşeyi sevmemiz, sevmememiz

Şafak Sökmezcesine

2009-06-07T05:48:00.000+03:00

(burda resim olmamalı. Görsel öge barındırmamalı bu pasaj)

Verimim kayboldu.

Şu günlerde ne okuyabiliyorum, ne yazabiliyorum. Çok da önemli de değil açıkçası.

Diyaloglara girebilme katsayılarım uzun sürmüş gibi gelen kısa ve kesintili izolasyonlar sonrası biraz daha artış gösterdi.

Artık bir çağ kapanıyor benim adıma. Yeni bir çağ açılıyor.

Kendi reformlarım değil ama bunları yapan. Hayatın içinden gelen değişiklikler.

Belli raylarda oturamıyorum, belli rayları oturtamıyorum.

Kendimi anlık olarak da yenemiyorum. Çözümü var ama geçici.

Kırmızı çizgiler ?!

- Otobanda 250 ile giderken sağında atını sürmeye çalışan köylü faytonunun arabanın dikiz aynasını kırması gibidir aslında hayatın bazı noktaları. Yalpaladığını zannedersin aslında, ilerleyeceğini sanarsın. Motorun çalışır ama aynan kırılır. Tüm aynaların kırıldığında hurdaya atılma zamanının geldiği zannedilir, ancak beygirlerinin yarısı ölse de ilerlersin. Peki ya faytonunu kırdığın adam? Sen onu çoktan geçip gittin, umursamadın da. Senin aynanı kırması dışında.

- Eskiden bazı oyunlar vardı. Theme Hospital vardı mesela. Kardiyo makinası alır hastalarını, bilardo alır doktorlarını, kola makinası alır hasta yakınlarını mutlu ederdin. Keşke hepsi bir paket set dahilinde bu derece rahat olsa imiş. Sanal dünya bize ufaklıktan yanlış aşılamış. Ne çok da oyun oynamışız zamanında be kardeşim.

- Rüyanda görsen inanma...Rüyanda ise hiç inanma. Hayal kırıklığı hislerin en kötüsü müdür acaba? Her hissi yaşamış olduğumuzu sandığımız yanılsamasından olsa gerek bu cehalet. Tatmadan bilemezsin. Ancak varsayılabilinir.

- Kulağıma çalınan birkaç kahramanlık türküsü. Kulağımda çalan birkaç kahramanlık türküsü. Kahramanlar neden bu kadar insan üstü olmak zorunda?Neden günahlarıyla sevaplarıyla bizden biri değiller?

11 ay kışın, bir ay da baharın yaşandığı puslu/soğuk/ikiye ayrık Berlin'in ehvenişer kısmısından yazarkene gecelik saçmalama limitimizi de doldurduk. Hava ağarırken bize de ait olduğumuz yere yönelmek düşer. Herşey adabınca diyoruz, değil mi?

Perfect Day

2009-06-07T05:21:00.000+03:00

It's such a perfect day,

I'm glad I've spent it with you,

Oh such a perfect day,

You just keep me hangin' on...

Türk Televizyonlarının En Bayat Kişilikleri - 2

2009-05-26T18:37:00.001+03:00

Evet, onu tanıdınız...

Sevdiniz de ilk başta hani fena gözükmemişti. Ta ki 10 sene kadar aralıksız gece gündüz tekrarlı programları gına getirinceye kadar. Sadece bu hanımefendiden ibaret de değildi. Kocası ve bilimum televizyon tiplemesinden oluşan tayfası kah keyifle gülücüklerle izlendiler, kah da bunaltı gına getirdiler.

İtilmiş-Kakılmış, Sürahi Hanım, Alican, Brezilya dizilerini alaya alan tipleme ve niceleri... Söyle bakalım Alicaaaan....Kak-İt...

Yasemin Yalçın tiplemelerinin klasik kaderi ve sonu vardır. Bu yüzden biraz da baygınlık vermiştir. Her skecin sonu standart bir şekilde sonlanırdı. Mesela, Sürahi Hanım gelini aileyi bıktırır bıktırır en son bir cinlik yapar kendini rağbette tutardı, Kakılmış bir şekilde sürekli dayağı yerdi...

Bir devir Türk televizyonlarında bu kadınla geçti. Şimdi tayfasıyla beraber toptan silindiler.

O an yazmak !!!

2009-05-25T03:25:00.000+03:00

Bazı anlar vardır.
Yazmak isteği içine düştüğünüz. Bir eski büyük yazarımızın dediği gibi yazmasanız çıldıracağınız. Ama kelimeleri toplayamadığınız, ne yazacağınızı bilemedeğiniz...

Kaleminizin köreldiği, kalemtraşınızın beyninizin girdaplarında kaybolduğu o anlar.

Dudaklarınız öne doğru kapalı olur o an. Gözlerinizde anlamsız fakat bir o kadar da dingin bir bakış, tam duvara doğru. Vakur bir duruş, öne kambur sırtınıza rağmen, kapanmaya direnen gözlere rağmen dimdik vakur bir ayakta kalış...

Sözlerin yarım kaldığı, hissedilenin dillendirilemediği o an...Yazabilmek ne güzel, anlatabilmek ne zordur!

Bu Su Hiç Durmaz...

2009-05-06T04:30:00.000+03:00

Her ne kadar saygın bir sanatçı olsa da Leman Sam'a, ve tabi ki asla ve asla Gülben Ergen'e verilmemesi, arkada Erkan Oğur ve ekibiyle beraber Bülent Ortaçgil'den sonsuza dek dinlenesi, hayatın özetini, her ne kadar buruk da olsa en güzel ve isabetli yapabilmiş o güzel şarkı...

Verimin yok olduğu anlarda...

Açıkhava konserini ısrarla izleyiniz:
http://www.youtube.com/watch?v=Jy2X1eEURDM&feature=related

Kar gibi örttün üstünü
İçinde tüm çiçekler
Birer birer titrediler
Uykusuzluğundan belliydi
Kafanda birikintiler
Teker teker döküldüler
Sen hep kendine önlemler aldın
Ben kendime yasaklar koydum
Önümüzde barajlar var
Bu su hiç durmaz

Yaşamak dop doluydu
Akan pınarlar gibi
İnanmayanlar beklediler
Umutlarını borç verdin
Cebinde hiç kalmadı
Dostların anlamadılar
Sen hep kendine önlemler aldın
Ben kendime yasaklar koydum
Önümüzde barajlar var
Bu su hiç durmaz

Nar gibi güzelliğin gizliydi
Vereceklerin fazlaydı
İnsanlar inanmadılar
Sustun sustun konuşmadın
Sonra kaçtın arkana bakmadan
İnsanlar şaşırdılar
Sen hep kendine önlemler aldın
Ben kendime yasaklar koydum
Önümüzde barajlar var
Bu su hiç durmaz...

İkinci Büyük Harbin Karikatürize Özeti !

2009-03-07T20:08:00.000+02:00

http://fc64.deviantart.com/fs22/f/2008/002/0/1/World_War_Two__Simple_Version_by_AngusMcLeod.jpg

Israrla tıklayınız...

Gemileri Yakmak

2008-11-27T05:25:00.000+02:00

Bazen gemileri yakmak,yakabilmek lazım gelir.

Bilgisayar oyunlarına atıf yapmak gerekirse, bilen varsa...Kendiniz yakmazsanız
Civilization 2'deki gibi "Trireme"niz açık denizlerde kaybolur.
Age of Empires'taki ateş gemileri dibinize gelip göz parıldatan bembeyaz yelkenlerinizi karartır.

Bir Sıcak Saatler dizisi diyaloğundan fırlama gibi görünür belki böylesi gece yazıları...Gemiler, Cehennem...Evet kardeşlik, gemiler...Orada da gemiler buradaki gibi mi yanıyorlar?

Feanor da yakmıştı gemileri, Tarık-ül Ziyad da, kendi boğazlarını geçerken, ve bir daha geri dönmemeleri gerekiyordu. Geri dönmediler. Dönebilirlerdi, yakmasalardı gemilerini.

Gemileri yakın, ve ufka yürümeye, hemen şimdi başlayın... Yakma kararı yeterince zor, ki eylemi de bir o kadar meşakkatli.

Ancak, kendi kendinizi batırmaktan, denizin ortasında Titanic'ten düşmüşçesine tahta parçalarına sarılıp kör bir adaya düşmeyi beklemektense,varsın gemilerinizi feda edin...Ve asla geri dönmeyin, asla tekrar var olmasınlar.

Gece Saçmalamaları...Ama malum, denemeler sorgulanamaz, eleştirilemez. Sorgulamayınız, eleştirmeyiniz, ama dalganızı geçebilirsiniz!

Ha, bir de, yakamazsan ne mi olursun...İzleyiniz:

http://www.youtube.com/watch?v=FRHuIsHZd6c

Gecenin Menüsü - 4

2008-11-25T04:48:00.000+02:00

1- Travis - Happy To Hang Around

2- U2 - Stuck In A Moment

3- Death Cab for Cutie - Marching Bands of Manhattan

4- Lifehouse - Everything

5- Ocean Colour Scene - Hundred Mile High City

6- Travis - Re-Offender

7- Moloko - Indigo

8- Slint - Washer

9- Anna Ternheim - Lovers' Dream

10- Pink Martini - Hang on Little Tomato

Rast Gele Dostum...

2008-11-22T07:40:00.000+02:00

Arka planda Sertab'ın İncelikler Yüzünden parçası çalıyordu. Bu parçanın çalmasının elbet bir nedeni var. Yoksa bu yazının amaçlandığı gibi ortaya çıkması mümkün olmazdı. Sonra Crash and Burn çalmaya başladı eskilerden, Savage Garden'ın...Bilirsin dostum sen bu şarkıyı.

Güç yüzüklerini taktıktan sonra söylenmişçesine yazılan beyinsizce iyimser şarkıları bir kenara atacaksın dostum öncelikle. Onlar sen ve senin gibiler için yazılmıyorlar...

Dostum, biliyorsun ki herşey rast gitmiyor. Yıllardır gitmedi. Yıllar getirmekten ziyade götürdü. Dünyanın gün be gün hayal kırıklığına dönüştüğü günlere şahit olduk beraberce. İstediklerimiz olmadı. Elimizde olmayan şeyler gerçekleşti ve haykırsak da eninde sonunda sessizlikle aynı kapıya çıktı. Kimilerinde de bizim de kusurumuz vardı bunda elbet olmaz mı, ancak yapamadık, kendimizi belli doğrultulara itemedik, ilerletemedik. Bazen de yaptık ellerimizden gelenleri, sadece gemilerimiz kayalara çarpıp parçalara ayrıldı, düşen tahtalara sarılıp karaya geri sürüklendik, yeni gemiler inşa ederken onları da rüzgar aldı. Bazense çok tembeldik, odun kesmeye, gemi yapmaya üşendik.

Oldu, bu tip şeyler oldu, ve de olacak. İlk yaşayan ne sen ne de beniz. Ve biz de kimi zaman yaptık istemediğimiz, yapmayız dediğimiz şeyleri, her ne kadar kendimizce duruş benimsermişçesine dursak da. Azabımız, gazabımız süregider.Varsın gitsin, zaten bu saatten sonra, bu kadarından sonra, bizden sevgi pıtırcıkları, iyimserlik kabarcıkları çıkmayacak, hayatı yaşayacağız, ama anlık tatmine çalışarak, sabah kalkıp aynalarda hayata ve olanlara küfrederek, kalabalıklarda bunalarak, konuşmalarda kilitlenerek, yaptıklarımızdan bayarak, olumlu ve güzel addettiğimiz şeylerden bile istediğimiz ve aradığımız mutluluk ve tatmini alamadan, geleceğe dair bir hayalimiz olsa da umudumuz olmadan, sadece hayatı, yapabileceğimiz en iyisini isteyerek sürdürmeye çalışaraktan yaşayacağız belki, hatta artık öylesine alışmış olacağız ki, bu halin içinde bulunmaktan zevk alır hale gelecek, dışına çıktığımızda yabancılık hissedeceğiz, hep olanlar olmaya devam edecek ve yep yenileri eklenecek ama:

Şimdi yapılması gereken, savaştan kaçıp sonsuza kadar namsız,korkak kalmaktansa cephede durup savaşa devam etmektir. Belki hücumlara kalkamayacağız, kurşunlarımızı tükettik belki, ancak siperlerimizde duracak, ve savaşa devam edeceğiz, düşman gelip de silah zoruyla süngümüzü kırana kadar.

O nedenle Eagle Eye'ı dinle sen...

Save tonight
Fight the break of dawn!

Geceyi kurtar dostum. Siktir et. Değmez bir şeye. Üzerinde bu kadar durursan, 5 paralık, içi geçmiş, kalbi, ruhu , beyni kararmış ve çürümüş dünyaya ve hayata icab ettiğinden fazla değeri vermiş olursun.

Güneşi de zapt ederiz dostum. Senin içindeki bu gizli aydınlık duradursun yeter ki dostum...

Pazar Şarkıları

2008-11-16T21:57:00.000+02:00

Uzun bir aradan sonra, tembel bir pazar günü kendimde yazma dermanı ve fikriyatı bulabildim. Epeydir yazamadım. Internetim yoktu, zamanım yoktu, bunlar olduğunda da ilham mı derler yahut neyse, o zıkkımdan yoktu. Yukarıda gördüğünüz ideal bir pazar gününü yansıtan resim, Kırklareli'nin Karadeniz kıyısındaki güzel Kıyıköy kasabasından. Tam da oradan binlerce kilometre mi dersiniz, gavurun hesabıyla mil mi dersiniz, uzaktayken, pineklemek dışında başka birşeyin istenmediği bu pazar gününde, pazar şarkıları dinleyerek zamanı "değerlendiriyorum"...

Pazar Şarkılarına gelelim. Bunlar gerçek anlamda, "literal" pazar şarkıları. Pazarı anlatan şarkılar. Pazarlarda var olan şarkılar. Kimisi bir pazar sabahında, kimisi kanlı bir pazarda, kimisi sakin ve tembel bir pazarda varlar...

1- The Cranberries - Sunday

1993 tarihli "Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We?" albümünden bir parça Sunday. Hak ettiği ünü bulamadıysa da, sakin ama melankolik bir pazar gününü, 20'li yaşlarının başındaki Cranberries üyeleri, sözüyle olsun, müziğiyle olsun, bizlere yaşatıyorlar...

"He couldn't find the words,
To say I love you...
He couldn't find the time,
To say I need you...
It wouldn't come out right..."

2- U2 - Sunday Bloody Sunday

Manidar bir şekilde "War" albümünden 1983 tarihli son derece eski ve vakt-i zamanında son derece popüler olan bu şarkı, tarihte pek çok örneği yaşanan bir "Kanlı Pazar" kalıbının 1972'de Kuzey İrlanda'da, İngiliz askerlerinin göstericilere ateş açması üzerine yaşanmış versiyonunu anlatıyor. Sunday Bloody Sunday, gerek verdiği politik mesaj çerçevesinde, gerek müzikal anlamda, ve benim açımdan özel olarak ise, şarkı boyunca süren müthiş bateri ritimleriyle önemli bir "pazar şarkısı"

"And the battle has just begun
There's many lost but tell me who has won"

3- Maroon5- Sunday Morning

Maroon5 kimi zaman gayet güzel işler çıkarabilen bir grup. Şarkılarında çeşitli enstrümanları başarıyla harmanlıyorlar. Sunday Morning adlı eserleri de, piyano, saksafon ve perküsyonun yer yer caza kaçan çok kaliteli birlikteliğiyle ve bunun yanında ferahlatan sözleri ve vokaliyle kesinlikle iç ısıtan kıpır kıpır bir pazar şarkısı...

Dipnot olarak, eğer gerçekten sevdiğiniz bir sevgiliniz, eşiniz vs. varsa daha manidar olduğunu üzülerek belirtmeliyim :)

"That may be all I need
In darkness, she is all I see
Come and rest your bones with me
Drivin' slow on sunday morning
And I never want to leave"

4- Morrissey - Everyday Is Like Sunday

Ne denebilir ki...Ada müziğinin güçlü sesi gibi klişe yapıştırmalarla anlatmaya gerek yok sanırım Morrissey'i... Sıkıntılı bünyeler için birebir giden bir şarkı. Neşeli bir pazar günü için bu şarkıya bulaşmayın. Sevgi pıtırcığıysanız eğer, dinleyin, zaten anlamazsınız pek...İçinde ince ayarlı bir politik/insancıl mesaj barındırsa da, buna değinmeyeceğim, şarkıyı o türlü algılamak istemiyorum. Hem kanlı pazar dedik zaten daha önce, fazlasına gerek yok. Zaten her gün pazar gibi...

"Everyday is like sunday
Win yourself a cheap tray
Share some greased tea with me
Everyday is silent and grey"

5- Blur - Sunday Sunday

Blur çok enteresan bir grup arkadaş. Bu grubu seven çok seviyor, sevmeyen de şarkısını duyunca böğürecek gibi oluyor. Song 2 dışında "genel beğeni" kıstaslarını karşılayan pek bir şarkıları yok. Konu Blur olunca ben aralarda bir fazdayım. İyi şarkısı da var, kötüsü de var sübjektif kriterlerimce. Neyse velhasıl tipik bir pazar anlatımlı bu şarkısı da diğer pek çok şarkılarına benzer bir stilde gidiyor, ve şaheser olmasa da kötü bir şarkı sayılmaz.

"Sunday, sunday here again in tidy attire
You read the colour supplement, the TV guide"

İyi Pazarlar...

Belgrad Bira Festivali

2008-08-18T22:15:00.000+03:00

Yine aylardan doğanın bir zırnık yeli, bir ferahlamalık cereyanı bizden esirgediği bu cehennem günlerinde, hemen kuzeyde, sıcağın daha az yaktığı güzel bir memleketin güzel bir şehrinde, o ülkenin ilginç ve farklı insanları, Osmanlı yapımı kalelerinin civarında Bira Festivali'ne hazırlanıyorlar.

Her Ağustos olduğu gibi Belgrad Bira Festivali, Sırbistan'ı olduğu kadar eski Yugoslav ülkelerinden ve farklı farklı birçok ülkeden insanları bir araya topluyor. Beraberce serinlemek, beraberce eğlenmek için... Değişik lezzetleri(lezzet derken, festivalin envai çeşit biraları da dahil, ancak birayla sınırlı değil), hıncahınç kalabalık bir alanda, ama neşeli kalabalığın içinde tadabilmek için...

Geçen yıl 1 gün arayla kaçırdığım bu güzel şölen atmosferi, uçakla 1 saat, uçağa ekonomik durumu yetmeyecekler için gidiş dönüşü 50 küsür euro tutacak trenle ise takriben 24 saat. Güzel ve hareketli Belgrad'ı en coşkulu ve şenlikli anında yakalamak için her sene güzel bir fırsat.

17 Ağustos 1999...Gafletin Doruğunda...

2008-08-17T23:34:00.000+03:00

Doğanın nefretini kusarak insan gafletinin tepesine bindiği gün. İnsan acziyetinin değil...Gafletinin.

Dipten gelen dalganın insanların hayallerini barındırdığı, aslında her biri de hayal malzemelerinden yapılmış kağıttan kaleleri bir üfürükte parça pincik ettiği bir kıssa örneği olarak literatüre düşebilecek olay.

Ben yaşamadim,hissetmedim bile...Yaz gelip bitmeye doğru yaklaşmış, akraba ziyaretleri sezonu da açılmıştı. Anadolu'nun ortasında, bir o kadar da ücra bir köşesi olan Aksaray'daydım evvela. Hani şu Konya-Aksaray, Niğde-Aksaray'larda geçen boynu bükük ilimiz. Oradan Antalya'ya geçmiştik ailemle.

Ancak tam bir gun sonra babaannemin bulunduğu Yalova'ya dogru yola çıkacaktim. Tanri kurtardi bir nevi. Kimse yasamadan kolay kolay bilemez de... Çok dinledim, çok izledim... Bir gece yatip da ertesi gun uyandiginda,deprem alanindaki yikimi televizyonda gordüm. Daha da cocuktum o zamanlar, o zaman dahi hic kolay degildi.

Bir o an düşünün ki, yatağınız bir ileri bir geri gidiyor, hareket edemiyorsunuz, kaçsanız kacamazsınız mihlanmışınız yerinizde.Bir şeyler devriliyor, belki eviniz yıkılıyor, ya da yıkılmasa bile karşınızda yikilan evi izliyorsunuz, alaşağı inişini goruyorsunuz. Yakınlarınızı ariyorsunuz ulaşamıyorsunuz, goçüklerin altindan insanlar bagrıyor kurtarın bizi diye, sesler kesiliyor sonra. İnsanlar doluşuyor arabalara, rafineri cayır cayir yanıyor diye Değirmendere'den oteye geçirmiyorlar, Bursa'ya, Istanbul'a kaçamiyorsunuz, izin yok. herseyi birakip gitmek istiyorsunuz gidemiyorsunuz, o yikimi gormek zorundasınız, yakınlarınızla bir anlığına güç bela bağlantı kurup konuşuyorsunuz, o sirada '' aaa bak karsidaki site yikiliyor simdi'' diyiveriyorsunuz. Yıkılıp da giden icinizdekiler. Bir adam dusunun ki tum yakinlarini,anasini babasini sevdigini arkadaslarini,tumunu birden kaybediyor, işte o an orada kendi de bitiyor, çöküyor. Yillar yili, boyu devrilesice ittakımı tarıma uygun sulak alana bina yapimina, tabanı sulu ovalarin ustune bina yapimi bir yana, sehir kurulmasina izin veriyorlar, rafineri bile kuruyorlar, bini bir para etmez muteahhitler kumdan kale yapar gibi bina yapiyor..ve devletin baskani cikiyor, o donemde uydu telefon gibi bilumum teknolojilerin varligina ragmen, '' felaket bolgesine ulasamiyoruz'' , valilere ulasamiyoruz diyebiliyor. ''devlet baba'' dahi o an kendisini yonetenlerin basiretsizliginden dolayı çaresiz kalabiliyor.Ve göçuk altindan kurtulamayan, sayısı hep azaltılarak gosterilen onbinlerce olunun yaninda, kurtulanlar da halen prefabriklerde sefalet içinde yaşamaya ve psikolojik tedavi gormeye, başkalarının yanlışlarının acısını çekmeye devam ediyorlar.

Dün dolaylı olarak yaşadığımız acıyı, yarın aynı şekilde, belki de daha ağır boyutlarda, biz de yaşayacağız.

Aması maması yok.Değişen birşey yok. Devlet, her zamanki gibi gerekeni yapan kurum olan o öğrendiğimiz, olması gereken devlet değil. Müteahhit, teki tükü hariç adam değil, ama bir yandan da, halk da halk değil...

Değişimi isteyen de yok. İsteyen varsa da de çabalayan bir elin parmaklarınca. Herşey bitti gitti ya, sanki eskinin canlı izleri götümüzün dibinde durmuyormuş gibi, sanki ben eskiden her yaz gittiğim Yalova'daki yazlığıma hala her yaz gidebiliyor, gittiğimde de aynı insanları bulabiliyormuşum gibi, herkes halinden memnun görünüyor.Mezarın altına kafamızı kıpkırmızı bir kiremit delmiş halde yatsak da halimizden memnun öleceğiz...Çok şükür öldük...Kalanların da ne halleri varsa görsün diyerekten...

Med Cezir...

2008-08-17T23:21:00.000+03:00

Geçenlerde annemin bahsiyle açıldı ve düştü aklıma. Ben 6 yaşında falan iken, bej Doğan SLX bir arabayla Istanbul'a yapılan bir yolculuk öncesi almışlardı bu kasedi ebeveynlerim. İşte o Doğan SLX'le yapılan o Istanbul yolculuğundan beri o albüm, o her şarkısı güzel olmasından kelli efsaneleşen albüm, benim favorilerimdendir. Her mp3'ü bulunsa da, kasedini arabada bulundururum ki, olur a kafam atar, dinleyebileyim. O zamanlar Beni Bırakın'a bayılırdım. Son kuşlar havalandı dizesini senelerce dolmuşlar havalandı diye anladım. Uçurtma Bayramları ise albümde tek sevmediğim şarkıydı. Yıllar geçti. Yel kayadan toz almadı, aksine daha da tozuttu, ancak temeli sallandırdı. Uçurtma Bayramları albümün en sevdiğim şarkısı oldu...

Sonra güzel şarkıları bulunsa da Levent Yüksel'in, single-albüm tadında aynı tadı ve başarıyı yakalayamadı. En baştan zirveyi bulmak kolay olmasa gerek.

Peki Levent Abi...(Bu samimiyet nerden ileri geliyorsa? Mazur görün o kadarcığı artık)...Demiştin ki bir şarkında...Sana söz yine baharlar gelecek...Sana söz ışık sönmeyecek...Niye kandırdın be abi? Hadi sen söyledin, madem söyledin, kaydında dahi ertesi şarkında Uçurtma Bayramları'nda niye kendinle çeliştin be abi.

Neyse, en nihayetinde bir klasiktir "Med Cezir" albümü...Her sanatçı tarafından ortaya konulamayacak, hiçbir arabanın torpidosundan atılamayacak, dinleme şansına erişmişlerde ayrı tatlar bırakmış bir klasik...

Hoy Lu Lu

2008-08-10T18:26:00.000+03:00

"İsterim benim de acaip isimleri
Hiç duyulmamış zenci arkadaşlarım olsun.
Onlarla Madagaskar limanlarından
Çin'e kadar yolculuk yapmak isterim."

Orhan Veli Kanık

Dipnot :
Bina Resmi : Massawa , Eritre... Atlantis'in yolunun geçtiği, bir parçası olduğuna inanılan eskinin efsanelerinde adı geçen mistik limanlarındandır.

Ozanlar Diyarının Bir Ulu Ağacından...

2008-08-03T13:03:00.000+03:00

Bu diyarlarda ozanların kıymeti bilinir idi. Adları sanları belki yüzyıllarca çivilere çakılı, zihinlere kazılı kalacak olan o ozanların, mesajları, sözleri, imbiklerinden geçirdikleri unutulmaya yüz tutuyor.

Ülkenin ve milletin, hatta cümle cemil dünya kavimlerinin kutbunun 50 bin parçaya ayrıldığı ayrılttırıldığı şu günlerde Aşık Veysel ne de güzel diyor.

Senlik Benlik Nedir Bırak

Allah birdir Peygamber Hak
Rabbül alemindir mutlak
Senlik benlik nedir bırak
Söyleyim geldi sırası

Kürtü Türkü ne Çerkezi
Hep Ademin oğlu kızı
Beraberce şehit gazi
Yanlış var mı ve neresi

Kurana bak İncile bak
Dört kitabın dördü de hak
Hakir görüp ırk ayırmak
Hakikatte yüz karası

Binbir ismin birinden tut
Senlik benlik nedir sil at
Tuttuğun yola doğru git
Yoldan çıkıp olma asi

Yezit nedir, ne kızılbaş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakar bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi

Kişi ne çeker dilinden
Hem belinden, hem elinden
Hayır ve şer emelinden
Hakikat bunun burası

Şu alemi yaratan bir
Odur külli şeye Kadir
Alevi Sünnilik nedir
Menfaattir var varası

Cümle canlı hep topraktan
Var olmuştur emir Haktan
Rahmet dile sen Allah'tan
Tükenmez rahmet deryası

Veysel sapma sağa sola
Sen Allah'tan birlik dile
İkilikten gelir bela
Dava insanlık davası…

Gecenin Menüsü - 3

2008-08-03T12:39:00.000+03:00

1- Bic Runga - Sway

2- R.E.M. - Nightswimming

3- The Architects feat. NaNa - Bodygroove

4- Tom Waits - The Piano Has Been Drinking

5- Lenny Kravitz - Are You Gonna Go My Way?

6- The Cardigans - And Then You Kissed Me (Part II)

7- The Pixies - Where Is My Mind

8- Natalie Imbruglia - Wishing I Was There

9- Queen - Another One Bites The Dust

10- Selda Bağcan - Ziller ve İpler

Uzunca bir aradan sonra..."Zilleri taktı çıkı çıkı yaptı" diye bitirmek güzel oldu.

Gayrı Gider Oldum

2008-07-20T22:45:00.000+03:00

Bir süreliğine, eyvallah.

Başka Başka Yerler

2008-07-17T00:14:00.000+03:00

Genelde ilk hedefimiz garbın ucudur. Birşeyler biriktirdik mi çıkış kararı aldık mı, Londra'dır, New York'tur, Paris'tir, Roma'dır ilk hedef...

Burnumuzun dibinde farklı, apayrı yerler var. Bize doğal olarak her anlamda daha yakın yerler. Farklı şehirler, farklı coğrafyalar...

Dünya çevresinde kendi tecrübelerimden üç beş birşey biriktirmeye çalıştım. Bunu buraya yazıya dökeceğim ki, unutmayayım, bir yandan da paylaşmış olayım.

Başka Başka Yerler!

Gong'u çal evladım, Hüsnü yerleri temizle, Ali Osman sen de şunları götür.

Türk Televizyonlarının En Bayat Kişilikleri - 1

2008-07-16T21:26:00.000+03:00

Türk televizyonlarının en bayat adamları serisini açıyoruz.

Bu seride ilk olarak, Türk televizyonlarının şüphesiz en bayat adamı olan bir zat-ı muhteremi inceleyecek, anacak, anma değil bu yok, anımsayacağız.

Evet, resimden tanıdınız. Daha şişmanı bir adama nadir rastlarsınız zaten "showbiz" içinde. Adam yıllarca da bunun ekmeğini yedi, şirinlik verdiğini mi sandılar bu tontonluğun neyse.

Aslında çok küçümsedik. Bazı skeçleri ilk çıktığında, ama sadece ilk bölümünde, kısa sürede zincirleme hale gelip baymak ve esprileri bayatlamak üzere, güldürebiliyordu. "Reyting Hamdi" olarak başladı; Sergen ve Alpay'ın peşinde "reyting, reyting" diye her bölüm dolandığı skeçle başlayan macerası, sibop-palyaço laflarından, ossuruk ve tokat efektlerinden her bölüm tekrarlanan rezalet bir aranjmanla "Gazman", delikanlı kız konseptinin de suyunu çıkaran "Yarmagül" gibi birbirinden rezil karakterleri senelerce kendisi kadar bayatlamaya yüz tutan Cengiz Küçükayvaz, karısı, Çıtır Kız(Baharat Kız da olabilir) Melda, Necmi Yapıcı gibi isimlerden oluşan kumpanyasıyla oynadı.

Reyting Hamdi skeçlerinin sürekli zaman diliminde düzenli olarak hitap ettiği IQ kitlesi genelde 60-85, veya 180-200 olmakla beraber, yaş grubu olarak bu endeks 6-12'de kalmaktaydı.

Sonrasında dahi "Cino" gibi birbirinden gudik yapımlarla kariyerini sürdürdü. Dileğimiz çoluğunu çocuğunu alıp bir tatil yöresine, yahut Azerbaycan olur, Fransa olur, İran olur, başka başka ülkelerde başka başka insanları güldürsün, bizim akıllı kanallardan birisi kendisini ekranlara geri döndürmeye kalkışmadan...

Biraz haksızlık ediyormuşum gibi geliyor. Zaman zaman komik anları da olmuştur belki, külliyata birşeyler katmıştır. Güldürdüğü neşelendirdiği skeçleri vardır. Ancak senelerce sürdürdü aynı cins esprileri, tiplemeleri, skeçleri. Sonunda da haliyle baydı, bayatladı ve miadını doldurdu.

Reyting Hamdi, güzel zamanları olmasına rağmen bayatlık skalasında üst sıralara oynar.

Nasıl Bir Ülkeyiz?

2008-07-15T14:20:00.000+03:00

Amerikalı bir arkadaşım geçenlerde Türkiye'ye geldi.

Avusturya'da bir süre değişimle okuyan bu arkadaşım otobüsle tüm Balkanlar'ı dolaşıp, belli yerlerde toplam 1.5 ay kalıp en sonunda Türkiye'ye ulaştı. Ve Türkiye'nin bir kısmını dolaşacak. En azından dolaşmak istiyor. Tabi sağ kalabilirse.

İstanbul'a geldiğinin 3. saatinde, bir barda otururken, hem Almanca hem İngilizce konuşan bir adam geliyor ve sohbete başlıyor. E haliyle yalnız bir turist olarak dolaşan ve sıcak kanlı bir insan olan arkadaşım da sohbet ediyor. Sonra adam mekan değiştirmeyi öneriyor. Mekan değişiyor, Taksim'de İstiklal Caddesi'nin hemen yanındaki bir bara giriyorlar. Bir bira içiyor. Olaylar gelişiyor. Yanına 2 tane "eskort kız" tipli kadın geliyor, adamla otururken, kendisi hiç istemeden. Arkadaşım seziyor buranın pis bir yer olduğunu ve sonra çıkmaya çalışıyor. Bırakmıyorlar. Kadınlar şampanya içti, onu ödeyeceksin, herkesin hesabını vereceksin diye kendi 1 bira içmesine rağmen 600 YTL hesabı dayıyorlar. Bodyguardlar, mekan müdürü, garsonlar tepesine biniyor, fiziksel olarak cebinden para alıyor, hatta cüzdanına dahi yelteniyorlar. 170 YTL yeni değiştirdiği para var cebinde. Onu veriyor, ve daha fazlasını alırlar, cüzdanımı alırlar korkusuyla hamle de yapamıyor, sonra bırakıyorlar o parayı tokatlayıp, Kabataş'a kadar koşarak gidiyor korkudan.

Aynı arkadaş başına ertesi gün bir taksiye biniyor. Gece geç saatlerde benim de olduğum bir eğlence sonrası Tophane'den çıkılıyor. Önce yürüyeceğim diyor ancak Galata Köprüsü "bakım-onarım" nedeniyle kapalı. Çok güzel! Atatürk Köprüsü de gemi geçiyor diye kapalı. Taksiye biniyor, ve bir noktada taksici nasıl birşey yapıyorsa 60 YTL saplıyor.

Geçim derdinden şikayet eden insanlarımız var, örneğin her taksici. Ey taksici kardeşim, hani din konusuna girsek en ağır Müslüman olan taksici kardeşim...Yabancı gelsin de kazıklayalım diyen, kimi zaman "arkada turist bekliyordu ya tüh niye bindin ki" diyen taksici kardeşim. Sen o adamın hakkını yiyorsun, seninki yendiğinde küfredebiliyorsun. Ne hakla düşündün mü güzel kardeşim?

Balkanlar'ı hor görür, fakir ülkeler, adi ülkeler, düzen hile hurdanın bini bir para orda, hiç bir numarası yok diye de aşağılarız. Peki neden bu gezginlerin başına böyle olaylar tepeden baktığımız Balkanlar'da, hatta Arap ülkelerinde bile gelmezken, Türkiye'de gelir?

Önceden bireysel bir olay gibi bakardım bu tip şeylere, mesela öldürülen "Gelin" Bacca konusunda da bu tutumdaydım.Herkesin başına her yerde gelebilir derdim; ama bazı yerlerde daha çok geliyor sanki.

Nasıl bir ülkeyiz?

Laf Milliyetçiliği, Gösteriş Hayırseverliği, İsraf İcraatçılığı

2008-07-09T15:53:00.000+03:00

Üç ayrı başlık herbiri aslında..Birbirinden bağımsız. Birbiriyle bir o kadar da iç içe. Genel savlar her biri, kaide bozmaz (üstelik çok da üst düzeyde) istisnaları olan.

Milliyetçiyiz. Laf milliyetçisiyiz.

Memleketimizi ne kadar çok sevdiğimizden dem vururuz. Onun için savaşacağımızı, çalışacağımızı, icab ederse öleceğimizi, "X" olacağımızı söyler dururuz. Milyonlarımız...Hepimiz ülkemizi çok da severiz. Mesela Avrupalılar'ın ülkelerini bizim kadar sevmediğini, sevemeyeceğini sanırız. En ulu sevgi içimizdedir. Cebimiz dolduğu ölçüde, dibimiz rahata erdiği sürece bayılırız buralara. Ülke için slogan atarız, benim şu an yaptığım gibi name yaparız, başka da bir halt etmeyiz. Ülkesini sevmediğini sandıklarımız, çalışkanlıklarıyla ülkelerine faydalı olurken, biz ocaklarda nutuk dinler, kahvelerde meyhanelerde vatan kurtarır, kameraların karşısında veya televizyonlarımızın başında hislenir de hisleniriz.

"Neler yapmadık şu vatan için, kimimiz öldük, kimimiz nutuk çektik" der Orhan Veli. Neler yapmayız ki şu vatan için...

Hayırseveriz. Gösteriş hayırseveriyiz.

Hanlar, hamamlar, camiler, okullar, çeşmeler yaptırırız. İsmin orada çakılı dursun da dünyada adım kalsın diye. Çocuklar okusun, insanlar su içsin de isteriz, de o işin ikinci planıdır. Neden sanarsınız ki, 60-70'inden önce bunları yaptırmayı kafası basmaz insanların? Cukkaya atmak tatlı gelir de ondan. Kimisi de neden yapar biliriz. Vergilerden düşerler. Devlete boş gideceğine bari dünyaya hayratım olsun der... İsteriz sokak çocukları ev bulsun, isteriz fakir fukara ekmek yesin. İftar çadırları açarız; sadece iftarlarda. Adımızı büyük puntolarla yazdırırız çadırların tepesine, istifade edenlerin dualarına, çevrenin övgülerine mazhar oluruz, bunlar olmadan insan doyurmak olmaz çünkü. Para vermeyiz sokak dilencilerine, bizi sömürürler, sokak çocuklarına para vermeyiz, reisine götürür çünkü, ama sanki Çocuk Esirgeme Kurumu'na, Eğitim Gönüllüleri'ne o paraları veririz...Kendimize okur, kendimize yazarız. Başka hayatların okuyabilecekleri, yazabilecekleri, görebilecekleri önemli değildir; bizde gönüllülük müessesi ne kadar da gelişmiştir! Sonra dinleriz "Doğdukları Yerde Ölenler" tadında şarkıları, içleniriz sahte sahte, ama ne var ki, 10 dakikaya zaten unuturuz.

İcraatçıyız. İcraata doymayız; hep icraat peşindeyiz.

Çok çalışırız. Bu millet kadar çalışanı yoktur..Çalışkanızdır, zekiyizdir, karakterimiz yüksektir ya hani! Kafamız çalışır. Ama saat yönünün tersine çalışır. Hem de zehir gibi çalışır. Sürekli icraat peşindeyizdir. Yeni yeni işler yaparız, sorsan neler yapmışızdır. Kefeler ağırlıktan kırılacak haldedir. Aslında kefenin tartısı baştan bozuktur da, kırılan taraf, bizim taraf değil, ağırlıkları fazla fazla koymaktan dengesi bozulup kırılan karşı taraftır.

Yıkarız, tarihi eserimizi iki bina için, birkaç kuruş fazla para için. Her sene şehir çehresi baştan aşağıya değişir! Kaldırım değişir, makinalar alınır, yollar deşilir, asfaltlar kırılır...Yeniden eski haline döndermek üzere. Sürekli çalışırız ama aslında fazla da ihtiyacımız yoktur.

Ne de olsa herşeyin kolay yolunu biz biliriz...